Caz denildiğinde tüm cazseverlerin aklına ilk gelen isimlerden Hank Mobley neden unutuldu, nasıl hatırlandı?
John Coltrane ve Albert Ayler geleneğinin çağdaş temsilcilerinden biri olarak görülen James Brandon Lewis, bugün cazın en özgün seslerinden biri. Ancak o kendisini geçmişin mirasçısı olmaktan çok kendi yolunun haritacısı olarak görüyor. Buffalo’dan Howard Üniversitesi’ne, Molecular Systematic Music teorisinden Mahalia Jackson’a uzanan bu söyleşide Lewis; müziği, kimliği, yaratıcılığı ve hiç bitmeyen arayışını anlatıyor.
Sue Cahill, onlarca yıllık müzikal birikimini ilk lider albümü Evanstonia’da bir araya getiriyor. Klasik müzik, caz ve tango arasında dolaşan bu samimi çalışma, bir kariyer başlangıcından çok, uzun bir yolculuğun ardından gelen kişisel bir anlatı niteliği taşıyor.
2026 Akra Caz Festivali nasıldı? Joss Stone, Dianne Reeves, Igor Butman, Richard Bona, Kenan Doğulu, Kenny Garrett, Fazıl Say ve daha fazlası
Cazın dilini çocuk yaşta öğrenen, rock müziğin ateşini sahneye taşıyan, operadan Broadway’e, vodvilden glam rock’a uzanan cesur bir ses: Veronica Swift. 33. İstanbul Caz Festivali kapsamında 13 Temmuz 2026’da Sultan Park, Swissôtel The Bosphorus’ta sahne alacak sanatçıyla; TransGenre felsefesini, DAME projesini, İstanbul’la kurduğu bağı ve sahnede “kendisi olma” meselesini konuştuk.
Hard bop’un en berrak sesi, Clifford Brown, yalnızca erken bir ölümün değil, gerçekleşmemiş bir evrimin hikâyesini de taşır; trompeti, trajediden çok karakterin ve disiplinin izini sürer.
Thank You ile Danse Macabre arasında ilk bakışta göründüğünden çok daha güçlü bir bağ var. Çünkü her iki kayıtta da Duran Duran başkalarına ait şarkıları ödünç almıyor. Onları yeniden inşa ediyor ve dönüştürüyor.
Archie Shepp’ten Yusef Lateef’e uzanan yarım asırlık bir yolculuk… Davulcu Stephen McCraven, Heritage albümünde Afrika diasporasının ritimlerini, spiritüel cazın ruhunu ve kuşaklar boyunca taşınan bir müzikal hafızayı aynı potada buluşturuyor.
Keith Richards’ın “Biz blues’un piçleriyiz” cümlesi, bir müzik türünü sahiplenmekten çok, onunla araya konulan mesafeyi…
Following The White Rabbit, ait olmanın değil arayışta kalmanın müziği. Çağrı Sertel, minimalist piyanosuyla dinleyiciyi köksüzlük, merak ve dönüşüm arasında dolaşan sezgisel bir iç yolculuğa davet ediyor.
Ayşegül Yeşilnil’in 1995’de kaydedilen ve türlü nedenlerle dinleyisine ulaşamayan albümü Rüzgâra Şarkılar Söyle, dijital dünyanın içinde yeniden doğuyor, nefes alıyor.
20. yüzyıl ile 21. yüzyıl arasında estetik köprü kuran bir müzisyen James Hunter ve yeni albümü Off the Fence, modernliği radikal bir kırılmada değil, bilinçli bir sadelikte arıyor.
Vitrin
Wolfgang Muthspiel, Scott Colley, Brian Blade: Modern cazın en önemlilerinden sayılan üçlünün yeni albümü ECM etiketiyle yayımlandı: Tokyo.
Gitarist, besteci Hakan Kamalı, ilk albümü Into the Blue ile dinleyicisi ile buluştu. Burak Sülünbaz, albümü değerlendirdi.
Burak Sülünbaz, JD Allen ve Romeo’nun Juliette’e yazdığı aşk mektubu gerçekçiliğindeki balad albümü Love Letters (The Ballad Sessions) hakkında yazdı.
Norveçli trompetçi, besteci ve prodüktör Nils Petter Molvær, modern, yaratıcı yeni bir caz düşüncesi için harika, devrimci, çok katmanlı sesler yaratmaya devam ediyor.
Portre
Guns N’ Roses İstanbul’da: “Rocket Queen sadece bir şarkı değil, grubun karanlık, tutkulu ve çılgın doğasının bir özeti.”
David Bowie’nin Ziggy Stardust’a veda ettiği gece, bir fotoğraf karesi sessizce tarih yazdı. Üç yıldız, Lou Reed, Mick Jagger ve David Bowie bir masanın etrafında başlarını birbirine yaslayıp, kalpten gülümsüyorlardı. O an, müzikten, dostluktan, bir devrin alter egosundan ölümsüzlük hikâyesi doğdu.
Mal Waldron. Billie Holiday’in son piyano sesi. Tek kişilik orkestra. Kaybetmenin ve bulmanın, unutmanın ve hatırlamanın, karanlığın ve ışığın hikâyesi.
Jerry Bergonzi kuşkusuz kuşağının en iyi saksofoncularından. İstikrar abidesi. Tutarlı ve sürekli şekilde gelişen müziği, dinleyicisini asla yanıltmıyor, hüsrana uğratmıyor.
Röportaj
John Coltrane 100 Yaşında
Görüş
Uğur Küçükkaplan, Halit Refiğ’in yönetmenliğini yaptığı Leylâ ile Mecnun filmi üzerinden Türk aydının yaptığı işle barışık olamama hâlinin doğurduğu ketumiyetin sonuçlarını tartışıyor.
Burak Sülünbaz, müzik dinleme keyfini şaşırtıcı şekilde arttıran, ‘içinde şeytan tüyü’ barındıran Timi’yi anlattı.
Uğur Küçükkaplan, İbrahim Tatlıses ile Richard Clayderman’ı aynı kadraja sokan müzikal buluşmanın izini sürerek, 90’ların renkli dünyasına farklı bir açıdan projeksiyon tutuyor.
Uğur Küçükkaplan, “Görüntü Çağı Türkiye”sinde iki kader arkadaşı olan “Müzik ve Gastronomi” tartışmaya açıyor.
Pusula
Bir süre daha burada kalmak istiyorsanız, size, dergiye dair bir pusula verelim. Yayınlanan son 100 yazı Yeni bağlantısında. Vitrin, yakın tarihlerde yayınlanan albümlere dair inceleme yazılarını içeriyor. Sanatçıların derinlikli yaşam öyküleri Portre kategorisi altında. Röportaj ve Güncel kategorileri açıklamaya ihtiyaç duymuyor. Ağır yazılar Görüş, vazgeçilmezlerimiz ise Başucu Albümüm kategorisinde. Türk cazına dair yazılarımız ise Bizim Caz bölümünde. Okuduğunuz yazarlar başka neler yazmışlar diye merak ettiyseniz Yazarlar bölümüne başvurabilirsiniz.
Pusula
Divalar bölümünde vokal cazın efsanevi şarkıcılarının öykülerini okuyabilir, caz müziğin geçmişine meraklıysanız Caz Devleri kategorisinde güzel vakit geçirebilirsiniz. Caz tarihinin en önemli müzisyenlerinden ikisi bu yıl 100 yaşına girdi: John Coltrane ve Miles Davis, bu iki ikonik sanatçının yaşamına daha yakından bakabilirsiniz. Degüstasyon, sanatçıların yeme içme kültürüne dair ilgilerini eşeliyor. Koleksiyon ile müzisyenlerin müzik dışında nelerle ilgilendikleri hakkında bilgilenebilirsiniz. Sadece caz değil, Dark Blue Notes’da Rock müzikle ilgili yazılar da var.
Divalar
Caz Devleri
