Saksafoncu, besteci ve doğaçlamacı Alejandra Borzyk’in 2022’de Brüksel’de kurduğu dörtlü bodies, caz, elektronik müzik, serbest doğaçlama ve alternatif popu buluşturuyor. İki EP’nin ardından Ocak 2026’da ilk albümleri Quiero Amor’u yayımlayan grup, Brussels Jazz Weekend gibi önemli etkinliklerde sahne aldı ve Nubya Garcia’nın Ancienne Belgique konserinde açılış performansını üstlendi. Belçika ve İspanya kökenli Borzyk, müzikal çalışmalarının yanı sıra performans ve yazarlık alanlarında da üretimlerini sürdürüyor. 14 Kasım’da Türkiye’deki ilk konseri için Roxy Cihangir’de sahne alacak sanatçının müzikal dünyasına yakından bakıyoruz. Buyurun, Alejandra Borzyk ile sohbetimize…
Bakalım neler olacak; sonuçta her konserde neler yaşanabileceğini biz bile tam olarak kestiremiyoruz.
Arif Hür: 14 Kasım’da, 3. Beyoğlu Caz Festivali kapsamında ilk kez Türkiye’de sahne alacaksınız. İstanbul’da performans sergileyecek olmak sizin için ne ifade ediyor? Roxy Cihangir’deki konserinizde izleyicileri nasıl bir müzikal deneyim bekliyor?
Alejandra Borzyk: Beyoğlu Caz Festivali organizatörü Emin Gök ile yaptığım görüşmeden anladığım kadarıyla Roxy Cihangir; rock, punk, caz, elektronik ve deneysel müzik gibi farklı türlerden, çeşitli estetik anlayışlara sahip sanatçıları ağırlamasıyla bilinen tarihî bir mekân. Bizim performansımız da tam olarak bu anlayışla örtüşüyor. Yalnızca türler arasında geçişkenlik gösteren bir müzik sunmakla kalmıyor, aynı zamanda güçlü bir performans karakteri de taşıyor. Son turnemizin ardından konserlerimizin bir topluluk deneyimine ve bir tür katarsis (arınma) anına dönüştüğünü fark ettik. Bu durum, yeniden sahneye çıkmak ve bu özgürleşme anını İstanbul’da tamamen yeni bir izleyici kitlesiyle paylaşmak konusunda bizi daha da heyecanlandırıyor. Bakalım neler olacak; sonuçta her konserde neler yaşanabileceğini biz bile tam olarak kestiremiyoruz.
Fotoğraf Benoît Beauciel
Arif Hür: 2022 yılında Brüksel’de kurulan dörtlü grubunuz bodies, caz, elektronik müzik, özgür doğaçlama ve alternatif pop unsurlarını bir araya getiriyor. Grubu kurma fikri nasıl ortaya çıktı? bodies’in müzikal kimliğini şekillendiren temel motivasyonlar nelerdi?
Alejandra Borzyk: Büyürken dinlediğim müzikleri, üzerimde bıraktıkları ilk etkileri ve bedeni harekete geçirme tutkumu; çalmaktan keyif aldığım, ağırlıklı olarak doğaçlamaya dayalı müzikle bir araya getirmek istedim. Bu amaca hizmet edecek müzisyenler bir araya geldiğinde grup, yıllar içinde oldukça doğal bir gelişim süreci izledi.
Hem müzikal hem de duygusal olarak birbirimize bağlıyız
Arif Hür: Birlikte üretirken nasıl bir çalışma yöntemi benimsiyorsunuz? Grup üyeleri arasındaki müzikal ve insani ilişkinin bodies’in sahne performanslarına nasıl yansıdığını düşünüyorsunuz?
Alejandra Borzyk: Birlikte üretirken birbirimize son derece saygılı ve özgürleştirici bir çalışma yöntemi geliştirdik. Sürekli evrilen, birbirini destekleyen ve bireysel müzikal kimliklerimizi güçlendiren bir yapı kurduk. Bu süreç, aramızda insani düzeyde de güçlü bir yakınlık doğurdu. Bunun sahnedeki performanslarımıza da yansıdığını düşünüyorum. Hem müzikal hem de duygusal olarak birbirimize bağlıyız. Bu bağı korumak benim için en büyük önceliklerden biri. Birbirimizi müzikal açıdan sürekli daha fazlasını yapmaya teşvik ederken, bireysel sanatsal ve kişisel gelişimlerimizi de desteklemeye devam ediyoruz.
Fotoğraf Benoît Beauciel
Arif Hür: “Bodies” ismi özellikle ilgi çekici. Beden, fiziksel ifade ve hareket, müziğinizde önemli bir rol oynuyor. Bu ismi seçmenize ne ilham verdi? Grubun sanatsal yaklaşımını hangi yönlerden yansıtıyor?
Alejandra Borzyk: Başlangıçta sezgisel bir seçimdi. Bedenimle olan ilişkim, bir müzisyen olarak kişisel pratiğimde her zaman mevcut, çünkü bu benim onunla yeniden bağlantı kurmamın ve onu derinden dinlememin bir yolu. Bu grup bağlamında, yıllar içinde giderek daha fazla anlam kazandı: Daha önce de belirttiğim gibi, konserin performatif bir yönü var. Sahnede (ve bazen sahne dışında da) hareket ediyoruz, sahnedeki varlığımızın bedensel yönü çok belirgin ve müziği daha da ileriye taşıyor. Bu, izleyiciyi bizimle birlikte olmaya, samimiyetimizin bir parçası olmaya davet ediyor.
Arif Hür: 7 Ocak 2026’da, ilk albümünüz “Quiero Amor”, Belçikalı plak şirketi IGLOO Records etiketiyle yayımlandı. Önceki iki EP’nizin ardından gelen bu albüm, grup için ne ifade ediyor? Albümün ismi ve repertuvarı aracılığıyla nasıl bir hikâye anlatmak istediniz?
Alejandra Borzyk: Bu albümün, ilk iki EP’mizde arayışını sürdürdüğümüz şeylerin bir ilk somutlaşma biçimi olduğunu hissediyorum. Bu, grubun artık sadece bu süreçten doğan sesle tanımlanacağı anlamına gelmiyor; yaptığımız işin özünde sürekli gelişen ve evrilen bir grup olmak yattığı için, gelecekte de böyle kalacağımıza inanmak istiyorum. Ancak bu albümü yapmak, kendimizi korumak ve başkalarından saklanmak için kullandığımız kalkanları bir kenara bırakmak demek. “Quiero Amor” (Aşk İstiyorum) ismi, aslında her şeyin ne kadar basit olduğunu kabullenmeye bir çağrı niteliğinde; ortada karmaşık ya da yepyeni bir hikâye yok: Biz insanlar sadece sevgi istiyoruz; sevilmek ve başkalarını sevmek.
Arif Hür: Albümünüzdeki yaratım sürecine nasıl bir düşünce yön verdi? Bir sanatçının yeni bir hikâye anlatmak yerine aynı hikâyeyi yeni bir yolla anlatması fikri sizin için neden önemli?
Alejandra Borzyk: Bu yıl birlikte çalıştığım harika bir sanatçının dediği gibi: “Mesele yeni bir hikâye anlatmak değil, aynı hikâyeyi anlatmak için yeni bir yol bulmaktır.” Yaratım sürecine dair bu bakış açısını çok seviyorum; çünkü bu yaklaşım, bir kolektiflik duygusu barındırıyor ve kalplerimizi kendimize, birbirimize ve dünyaya sonuna kadar açma arayışındaki o sürekliliğin bir parçası olduğumuzu hissettiriyor.
Seyirciler de bu deneyime kolayca dâhil olabiliyor
Arif Hür: Bir besteci ve doğaçlamacı olarak, önceden oluşturulmuş müzikal yapılar ile anlık yaratıcılık arasında bir denge kuruyorsunuz. bodies için beste yaparken müziğin ne kadarını önceden belirliyor, ne kadarını müzisyenlerin içgüdülerine ve sahnedeki etkileşimlerine bırakıyorsunuz? Doğaçlama sizin için neden vazgeçilmez?
Alejandra Borzyk: Konser setimiz, albümden farklı bir hikâye anlatıyor. Konserin anlatısı üzerinde çalıştık ancak bu çerçeve içinde yeni yollar denemek veya şarkılara farklı bir niyetle yaklaşmak için geniş bir alan bıraktık. Bu açıklığı korumak ve set boyunca doğaçlamaya yer vermek benim için vazgeçilmez. Çünkü bu hem daha eğlenceli hem de hepimizi hem sese hem de bedenlere karşı çok daha aktif ve dikkatli bir dinleme hâline zorluyor. Sahnede oldukça fazla hareket olduğu için müzisyenlerin, özellikle de Mateusz’un, nerede olacağını her zaman bilemiyorsunuz. Bu da birbirimizle olan bağımızı korumanın ve daha önce sözünü ettiğim samimiyeti izleyiciye açık tutmanın bir yolu. Böylece seyirciler de bu deneyime kolayca dâhil olabiliyor.
Arif Hür: Eylül 2025’te çello, kontrbas ve davuldan oluşan farklı bir dörtlü olan TREMOR’u da kurdunuz. bodies ve TREMOR arasındaki müzikal ve kavramsal farklılıkları nasıl tanımlarsınız? Farklı topluluklar için beste yapmak, bir besteci olarak kendi müzikal dilinizi nasıl etkiliyor?
Alejandra Borzyk: TREMOR’u kurma fikri, daha fazla akustik olasılığı keşfetme ihtiyacından doğdu. bodies daha ham, doğrudan, acil ve içgüdüsel bir yerden beslenirken TREMOR, akustik sesin en ince ayrıntılarını keşfetmeye, müzikte daha fazla şiirsellik ve incelik aramaya yönelik bir tefekkür egzersizi niteliğindeydi. Bir besteci olarak bu süreç, benim için güzel bir meydan okumaya dönüştü. Aynı zamanda kendi içimde yaratımın farklı yönlerini deneyimlememi sağlayan bir yol oldu. Bunun büyük bir ayrıcalık olduğunu düşünüyorum.
Arif Hür: Saksafon, sizin için yalnızca müzikal ifade aracınız değil, aynı zamanda bedeninizle kurduğunuz ilişkinin de önemli bir parçası. Nefes, hareket, fiziksel dayanıklılık ve enstrümanınızın sınırlarını zorlama gibi unsurlar müziğinizi nasıl şekillendiriyor?
Alejandra Borzyk: Tüm müzikal pratiğimin, kopukluk hissinden uzaklaşmak, şimdiki anda kalmak ve kırılganlıklarım ve zorluklarımla birlikte kendimi olduğum gibi ortaya koymak üzerine kurulu olduğunu düşünüyorum. İster belirli bir şekilde nefes almak, ister saksafonun bir tuşuna belirli bir güç veya hızla basmak, enstrümanın ağırlığını dengelemek ya da çalarken omuz ve boynumdaki gerginliği gözlemlemek olsun, bedenimdeki duyumlarla bağlantıda kalmamı sağlayan her şey enstrümanla geçirdiğim değerli bir zamana dönüşüyor. Bunun sonucunda enstrümanı giderek daha derinlemesine tanıyorum.
Arif Hür: Solo çalışmalarınız ve performanslarınız, saksafonla kurduğunuz kişisel ilişkinin neresinde duruyor? Enstrümanla birlikte özgürleşme düşüncesi sizin için ne ifade ediyor?
Alejandra Borzyk: Enstrümanla birlikte özgürleştikçe, o da beni özgürleştiriyor. Solo performans ise devam eden bu süreci izleyiciyle paylaşmanın bir yolu diyebilirim.
■
Beyoğlu Caz Festivali
Dark Blue Notes’ta Röportajlar
Dark Blue Notes’ta Arif Hür
