Fonda Boney M. çalıyor ve Oktay Gökkaya, geçtiğimiz yüzyılın başına dönüyor, Çarlık Rusyası’nı allak bullak eden Rasputin skandalını anlatıyor.
30. Uluslararası Ankara Caz Festivali kapsamında 27 Kasım’da sahne alacak Amerikalı caz vokalisti Deborah Davis ile Dizzy Gillespie’den Abbey Lincoln’e uzanan müzikal karşılaşmalarını, cazın değişen kimliğini, bağımsız kalmanın bedelini ve Türkiye’de yaşadığı birbirinden ilginç anıları konuştuk.
Beyoğlu Caz Festivali sahnesine çıkacak Hollandalı saksofoncu ve besteci Kika Sprangers ile müziğin sınırları, doğaçlamanın özgürlüğü, insan sesinin kırılganlığı ve hayatın hiç durmadan değişen akışı üzerine.
Kerem Görsev ile yeni albümü New Chapter, müzikal çizgisi, üretim anlayışı, Bill Evans ve cazın Türkiye’deki geleceği, yapay zeka ve müziğin insani yönü üzerine…
Sahne bazı sanatçılara hem solo hem de kolektif performansta aynı ışığı yakar. Amerikalı caz ve blues şarkıcısı Catherine Russell, bu ışığı yıllar boyunca iki yönde de koruyan seslerden biri.
Davulun başından antropolojiye, Londra sokaklarından İstanbul’un caz kulüplerine uzanan bir yolculuk… Cemil Hamzaoğlu ile doğaçlamayı, müziğin değişen dünyasını, İstanbul caz sahnesinin bugününü ve kişisel hafızasının izlerini taşıyan Archaeology of Recurrence albümünü konuştuk.
Kübalı piyanist Rafael Zaldivar, kontrbasın büyük ustalarından Christian McBride ve davulcu Francisco Mela, New York’ta bir stüdyoda buluştu. Ortaya çıkan Meeting in New York, Volume One, cazın melodik geleneğiyle serbest doğaçlamayı aynı masaya oturtuyor.
Kıtır’da otururken Melekler Şehri (City of Angels) müzikleri arasında yer alan The Goo Goo Dolls şarkısı Iris çalmaya başlar ve düşünceler peşi sıra akar.
Popüler müziğin ikonik müzisyeni David Bowie olmadan öncesi, henüz Davie Jones iken kaydedip yeni yayımlanan The Shel Talmy Recordings, sanatçının hayranları açısından mücevher değeri taşıyor.
Kind of Blue ve A Love Supreme, trompetçi Nicholas Payton ve Butcher Brown topluluğu tarafından ele alınıp bir araya getirilirdi. A Supreme Blue, ne bir müzelik iki albümün parçalarından oluşan bir tekrar, ne de bir dans pisti albümü; ikisinin arasında bir yerde, kurulmuş bir köprü.
James Carter ve arkadaşları, Pavement şarkılarını caz kalıplarına sokmak yerine onların iskeletini söküyor. Yirmi yıl sonra yeniden yayımlanan Gold Soundz, indie rock ile caz arasındaki mesafeyi baştan kuruyor.
Oscar Peterson’ın, virtüözlüğünü kibirden alabildiğince uzak bir tavırla sergileyerek piyanonun başında harikalar yarattığı bu kayıt, caz tarihindeki eşsiz yerini bir kez daha anımsatıyor.
■Ali Perret: Evrenin iyileştirici sesleri ■Alper Kaliber: Kılavuzun sesi yeniden yükselirken ■Batuhan Aydın: Sahici bir sesin peşinde ■Başak Yavuz: Döngünün içinde ■Beran Paçacı: Konserler ve etkinlikler ■Ediz Hafızoğlu: Kemiklerime işlemiş durumda ■Engin Recepoğulları: Arayışın ve dönüşümün müziği ■Francesco Martinelli: God of destruction and creation ■Mert Çakırcalı: Coltrane kadar şanslı ve şanssız ■Mine Gürevin: Yolun sonunda fırtına vardı ■Kaan Bıyıkoğlu: Coltrane’nin ardından ■Sadettin Davran: Cazın yarısını kaplayan sololar ■Timuçin Şahin: He never stopped becoming ■Turgay Kantürk: Coltrane Siyahı’ndan parçalar
John Coltrane, getirdiği yeniliklerle ve eserleriyle modern cazı derinden etkilemiş, cazın içine yeni bir idealizm katmış, cazın güncelliğini yitirmeden bir sanat müziği olarak geçerliliğini koruyabilmesine olanak sağlamış, çalkantılı zamanlarda insana güç verebilecek bir müziğin mümkünatını ortaya koymuştur.
Portre
Ve, ve, ve!…Gelelim sadede. Dikkat! Dikkat!… Hanımlar beyler, merdivenden kayanlar, kaytan bıyıklı, sırma saçlı, al yanaklı, bal dudaklı, yüce yürekli, alçak gönüllü Dark Blue Notes okuyucuları işte karşınızda Kuhn Fu! Groningen’de konservatuar öğrencisi iken tanışan Kuhn Fu üyeleri, 2012 sonbaharında bu tatlı grubu kurdular. İlk konserlerini de Kasim 2012 tarihinde verdiler. Bu yıl onuncu yıllarını kutluyorlar. Yaptıkları müziği kendileri, paranoyak, progresif, punk caz olarak nitelendiriyorlar.
Bir yerden bir yere yürümek, üstelik de bunun herhangi bir noktaya varmak amacıyla yapmamak muhtemelen bu eylemin en güzel yanı olsa gerek. Her yerin kapalı olduğu pandemi döneminde günde ortalama 15-20 kilometre yürüyüş yapan biri olarak bu kendime dönük seyahatimde pek çok sesli kitap, podcast yayını bana yoldaşlık etmişti. Ancak özellikle bir isim var ki ona büyükçe bir parantez açmam gerekiyor, Ludovico Einaudi.
Son iki yıldır Chet’e özel hayatında destek olmaya çalışıyorum. Şarkıları ne kadar güzel, icrası ne kadar yanık olursa olsun, acı bir gerçek var. Chet sahne dışında, söylemeyi sevdiği balladlarda benimsediği tavırlardan tamamen farklı tavırlar sergiliyor. Chet daimi bir sorumlulukla yüzleşmekten hep uzak. Doğan ve doğacak olan çocukları için üzülüyorum.
Judith Hill ten renginin onu bağladığı köklerinin, soyadını aldığı ebeveynlerinin ve en önemlisi yaşadığı zamanın müziğinin, bazen toplamını, bazen de bileşkesini yapıyor. 11 Kasım Cuma akşamı Cemal Reşit Rey Konser Salonu’ndaki konsere gideceklere, şüphe duymadan söyleyeceğim net özet şudur: Hatasız çalan bir gruptan ve muhteşem vokale sahip bir müzisyenden iyi müzik dinleyeceksiniz; eğleceneksiniz ve konserden gülümseyerek çıkacaksınız!
Röportaj
John Coltrane’i kasetlerden dinleyerek sololarını çözmeye çalışan genç bir müzisyenden, bugün kendi sesini ve müzikal dilini aramayı sürdüren deneyimli bir saksofoncuya: Engin Recepoğulları
Görüş
Yazarımız Duru Aygüven, Bill Evans bestesi ünlü caz klasiği Waltz for Debby ile birlikte çıktıkları çok yıllara yayılan yolculuğu yazdı.
Youtube’a yüklenen bir videodaki İlhan Şeşen ve Nikiforos Metaxas tartışmasından hareket eden Bülent Seyitdanlıoğlu, sanat ve siyaset ilişkisini irdeliyor, siyasi ve toplumsal gerçeklikle sanatsal karar arasındaki çizginin nerede çizilmesi gerektiğini tartışıyor.
Müzikte zamanında “hayat budur”u görmüş, fakat bu savın işaret ettiği boşluğu anlayıp ondan vazgeçmiş ve şimdi kimsenin ilgilenmediği deneyler yapan Reykjavik’li bir opera bestecisi olarak yaşayan Ahmet Güntan, Ahmet abi belki de yakın zaman sonra müziğin mutsuzların arkadaşı olmaktansa mutsuzluğunun kaçınılmazlığıyla mutlu olanların mutluluğunun eşlikçilerinden biri olduğunu ifade eder.
Cazın başkenti New York. Bir caz müzisyeninin gözünden kentin hatıraları, ritmi, melodisi, müziği ve kulüpleri: Barbayeux, Jazz Cultural, Village Vanguard, Smalls Jazz Club, Blue Note, Mezzrow, iBeam Brooklyn, Perelman Performing Arts Center.
Pusula
Bir süre daha burada kalmak istiyorsanız, size, dergiye dair bir pusula verelim. Yayınlanan son 100 yazı Yeni bağlantısında. Vitrin, yakın tarihlerde yayınlanan albümlere dair inceleme yazılarını içeriyor. Sanatçıların derinlikli yaşam öyküleri Portre kategorisi altında. Röportaj ve Güncel kategorileri açıklamaya ihtiyaç duymuyor. Ağır yazılar Görüş, vazgeçilmezlerimiz ise Başucu Albümüm kategorisinde. Türk cazına dair yazılarımız ise Bizim Caz bölümünde. Okuduğunuz yazarlar başka neler yazmışlar diye merak ettiyseniz Yazarlar bölümüne başvurabilirsiniz.
Bültene Abone Olun
Pusula
Divalar bölümünde vokal cazın efsanevi şarkıcılarının öykülerini okuyabilir, caz müziğin geçmişine meraklıysanız Caz Devleri kategorisinde güzel vakit geçirebilirsiniz. Caz tarihinin en önemli müzisyenlerinden ikisi bu yıl 100 yaşına girdi: John Coltrane ve Miles Davis, bu iki ikonik sanatçının yaşamına daha yakından bakabilirsiniz. Degüstasyon, sanatçıların yeme içme kültürüne dair ilgilerini eşeliyor. Koleksiyon ile müzisyenlerin müzik dışında nelerle ilgilendikleri hakkında bilgilenebilirsiniz. Sadece caz değil, Dark Blue Notes’da Rock müzikle ilgili yazılar da var.
Caz Devleri




