Porter Wagoner’ın yanında, “Jolene”in ilk gitar cümlesinde, “Coat of Many Colors”daki küçük kızın hikâyesinde, Linda Ronstadt ve Emmylou Harris’in arasında, “9 to 5”ın ritminde, bir rock şarkısının içinde ya da elinde bir çocuk kitabıyla… Dolly Parton.
Bir müzisyenin yıllar boyunca kendisine eşlik eden kimliğini bir kenara bırakıp, çok daha eski bir yerine geri dönmesi. Flea için bu yer caz ve trompet. Benim içinse Honora, sevdiğim bir müzisyenin başka bir enstrümanda neler yapabileceğini görmekten çok, iyi bir müzisyenin hiçbir zaman tek bir enstrümanla tanımlanamayacağını hatırlatan bir albüm oldu.
Motown genç Amerika’nın sesiydi. Atlantic müziği dünyaya taşıyan büyük köprüydü. Stax soul’un kalbinin attığı yerdi. Sun Records ise hepsinden önce kapısını açık bırakan küçük bir odaydı. Bir kamyon şoförü, bir mahkûm, bir pamuk işçisi ya da tanınmayan bir blues müzisyeni o kapıdan içeri girebilir ve birkaç dakika sonra dünyayı değiştirecek bir ses çıkarabilirdi.
Joseph Tawadros’un udu, Yacouba Sissoko’nun korası ve James Tawadros’un perküsyonları, Jack DeJohnette’nin son dönem kayıtlarından birinde buluşuyor. “Conversations with Jack”, farklı müzikal coğrafyaların doğaçlamayla birbirine açıldığı, yıllara yayılan bir dostluğun son ve çok özel sohbeti.
Miles Davis, 26 Mayıs 1926’da, John Coltrane ise 23 Eylül 1926’da doğmuştu; 2026 başından bu yana, doğumlarının yüzüncü yılını kutlayan albümler yayımlanmaya, konserler verilmeye devam ediyor. Biz de şenliğe katılıyor ve Miles@100 ve Coltrane@100 vesilesiyle yayımlanan albümleri tanıtıyoruz.
İtalyan piyanist, besteci ve vokalist Joe De Gregorio, cazın köklerinden yola çıkıp New York, Los Angeles ve Paris arasında sınırları aşan bir yolculuk kuruyor. The Opening ise bu uzun hikâyenin kapısını aralıyor.
Youtube’a yüklenen bir videodaki İlhan Şeşen ve Nikiforos Metaxas tartışmasından hareket eden Bülent Seyitdanlıoğlu, sanat ve siyaset ilişkisini irdeliyor, siyasi ve toplumsal gerçeklikle sanatsal karar arasındaki çizginin nerede çizilmesi gerektiğini tartışıyor.
James Carter Organ Quartet, 3 Ekim’de, “Coltrane – A Centennial Supreme” projesi ile 36. Akbank Caz Festivali sahnesine çıkacak; kendinin ve döneminin sesini Coltrane ses(ler)iyle birleştirip, onları aynı anda ve birbiri ardına duyuracak.
Depeche Mode klasiği Violator ve onun ünlü şarkısı Enjoy the Silence. Oktay Gökkaya başucu albümlerini yazmaya devam ediyor.
Working Out With Big G, cazın yaşayan anıtı George Coleman ve orgçu Brian Charette’i ikinci kez bir araya getiriyor. Hala yaşıyor ve çalabiliyorken onu canlı izleme şansı bulamayacaklara teselli niyetine…
Sesler ve Cümleler: Franco Ambrosetti, New York Philharmonic & Kurt Masur, Ingrid Laubrock, Fred Frith & Ikue Mori, Timuçin Şahin
Iron Maiden, Eddie the Head ve görsel bir metal destanı. Derek Riggs, Mark Wilkinson ve Melvyn Grant. Değişen tasarımcılarla birlikte grubun albüm kapaklarındaki değişimin öyküsü.
Vitrin
70’lerden bu yana caz füzyonda çok değişim ve gelişim yaşadı. Bugün müziğin sınırsız olanakları ve postmodernizmin eklektik yapısı füzyon sözcüğünü unutturdu nerdeyse. Bu yüzden bugünlerde bazı müzisyenler füzyon terimine çekinerek yaklaşıyorlar, ama arayışı sürdürerek, özü ve yeni müzikal fikirleri kaybetmeden birçok müzik türünü sentezlemekten çekinmiyorlar. İşte tam bu noktada New York’ta yaşayan Japon trompetçi Takuya Kuroda devreye giriyor.
Vermillion, Kit Downes‘ın ECM’den yayımlanan lider olarak kaydettiği üçüncü albüm. İlki bir kilise org keşfi ve övgüsü sayılabilecek Obsidian ve ikincisi Tom Challenger, Lucy Railton, Stian Westerhus ve Seb Rochford‘dan oluşan bir beşli ile kaydettiği Dreamlife of Debris albümü. Bu son albüm, Kit’in uzun yıllardır birlikte çalıştığı basta Petter Eldh ve davulda James Maddren‘den oluşan üçlü tarafından kaydedildi. Vermillion, Kit Downes’in önceki ECM albümlerinin mükemmel bir devamı gibi.
En sonda söylenmesi gerekeni en başta söylemek istiyorum. Elimdeki albüm belki de tüm zamanların en iyi saygı albümlerinden biri ve bu albüm ile blues ve rock tarihinin ikonik isimlerinden Johnny Winter anılıyor.
Charles Mingus‘un 100. doğum yılı münasebetiyle albüm yayınlayanlar kervanına İtalyan soprano saksofoncu Roberto Ottaviano da katıldı. Son dönemin en yaratıcı ve korkusuz isimlerinden İngiliz Alexander Hawkins ile duo çaldıkları albüm 11 Mingus bestesinden oluşuyor.
Portre
Röportaj
John Coltrane 100 Yaşında
Görüş
Pusula
Bir süre daha burada kalmak istiyorsanız, size, dergiye dair bir pusula verelim. Yayınlanan son 100 yazı Yeni bağlantısında. Vitrin, yakın tarihlerde yayınlanan albümlere dair inceleme yazılarını içeriyor. Sanatçıların derinlikli yaşam öyküleri Portre kategorisi altında. Röportaj ve Güncel kategorileri açıklamaya ihtiyaç duymuyor. Ağır yazılar Görüş, vazgeçilmezlerimiz ise Başucu Albümüm kategorisinde. Türk cazına dair yazılarımız ise Bizim Caz bölümünde. Okuduğunuz yazarlar başka neler yazmışlar diye merak ettiyseniz Yazarlar bölümüne başvurabilirsiniz.
Pusula
Divalar bölümünde vokal cazın efsanevi şarkıcılarının öykülerini okuyabilir, caz müziğin geçmişine meraklıysanız Caz Devleri kategorisinde güzel vakit geçirebilirsiniz. Caz tarihinin en önemli müzisyenlerinden ikisi bu yıl 100 yaşına girdi: John Coltrane ve Miles Davis, bu iki ikonik sanatçının yaşamına daha yakından bakabilirsiniz. Degüstasyon, sanatçıların yeme içme kültürüne dair ilgilerini eşeliyor. Koleksiyon ile müzisyenlerin müzik dışında nelerle ilgilendikleri hakkında bilgilenebilirsiniz. Sadece caz değil, Dark Blue Notes’da Rock müzikle ilgili yazılar da var.
Plak Şirketleri
Divalar
Caz Devleri
