12 Ekim akşamı Zorlu PSM sahnesinde izlediğimiz Hiromi’nin izleyenleri hayrete düşüren performansının ardından biraz soluklanıp düşünmem gerekti. Konser öncesi Hiromi’nin son albümü hakkında detaylı bir yazı yazmıştım. O yazıda sahnede neleri duyacağımız tek tek yazılıydı. Ama canlı da izlemek bambaşka. Marifeti kayıtta hissettiğimizden çok öte. 1 saat 45 dakikalık performansın hiç bir noktasında boşluğa düşmedik. Teknik yeterliliği, insan tabiatının ötesindeki doğaçlamaları ve besteciliği ayakta alkışı hakedecek boyutta.

Akbank Caz Festivali, Gonzalo Rubalcaba ve Aymee Nuviola konseri ilk duyurulduğunda çok sevinmiştim. Kendimi bildim bileli Rubalcaba’nın içinde yer aldığı tüm projelerini dinledim. Pek çoğu hakkında detaylı yazılar da yazdım. Rubalcaba’nın her Türkiye ziyareti benim açımdan bir bayram haberi gibi. Normalde latin müzikleri favorim değildir. Müzikte kaybolup gidemem ama Rubalcaba çok başka…

CAZ 101’in yeni konuğu vokalist Esra Erkan: “Cazın kökeni halktan geldiğine göre, senin, benim gibi insanların duyulma ihtiyacıyla ortaya çıkmıştır; o halde herkesin müziğidir. Onu üstün olarak adlandırmak onu ulaşılmaz bir yere koymak ya da pazarlamak olur.”

Filmekimi’nin ikinci gününde, İskoç Charlotte Wells ilk uzun metrajı, Cannes’da French Touch Prize of the Jury ödülünü alan Güneş Sonrası bizi Muğla’ya tatile gelen genç bir baba ve on bir yaşındaki kızının gezisine; Hlynur Pálmason’un yönetmenliğini yaptığı, bu yıl Cannes’ın ana seçkisi Un Certain Regard’da gösterilen Godland veya Tanrı’nın Unuttuğu Yer ise bizi yönetmenin kendi hayatı ve kurgu dünyasının kesişimine götürüyor.