Yazar: Turgay Yalçın

Turgay Yalçın, ABD’nin ve dünyanın en önemli caz dergilerinden olan ve sahipliği el değiştiren JazzTimes’ın mevcut yazarlarla ilişiğini kesmesi sonrasındaki tartışmaları ve derginin yeni yaklaşımını yazdı.

Turgay Yalçın, teklileri müzik platformlarına sunulduğundan beri caz severlerin merakla beklediği yeni Brad Mehldau albümünü yazdı. Your Mother Should Know: Mehldau Plays the Beatles, 9 Lennon/McCartney ve 1 George Harrison bestesinin yanı sıra David Bowie şaheseri Life on Mars yorumunu içeriyor.

Turgay Yalçın, modern zamanların caz peygamberi, geleneğin havarisi, besteci, grup lideri ve basçı Christian McBride’ın, New Jawn grubuyla yayınladığı Prime albümünü yazdı. 55 dakikanın sonunda yargınız değişecek olsa da, albüm, ilk bakışta McBride’ın, gelenek-içi ana-akım form içinde seyreden müzikal tavrından kopuşmuş gibi tınlıyor.

6 Şubat depreminden sonra etkinliklerine ara veren CSO Ada Ankara, Mart ayı itibariyle sahnelerini tekrardan müziğe açıyor. Antonio Serrano, Dave Holland Trio, Melissa Aldana, Şenay Lambaoğlu, Selen Beytekin, Esra Kayıkçı Quartet ve Julian Lage Trio konserlerine yakından bakalım istedik. Detaylar yazımızda…

Turgay Yalçın, 76 yaşındaki nefesli sazlar üstadı Dave Liebman’ın, sanatsal kariyerinin bundan sonraki aşamasında tümüyle serbest tarzda çalmaya odaklanacağı beyanının ardından yayınlanan Live at Smalls albümünü yazdı.

Genç vibrafoncu Sasha Berliner’in 2022 albümü Onyx, genç kuşağın gövde gösterisi gibi. 43 dakikalık albümde yer alan 8 parça, bir öykü anlatma saikiyle değil, her birisi farklı ama diğerleriyle ilintiliymiş gibi duran birer ruh halini anlatır havada çalınıyor. Hem enstrumanına yaklaşımında hem de düzenlemelerinde, geleneği dönüştürme arzusunun izlerini görmek mümkün.

Jazz Sabbath, popüler müzikte yaygın olan intihal ve esinlenme olgusunun en önemli kurbanlarından. Bestelerini Black Sabbath’a kaptırdıktan 50 yıl sonra haklarını alabildiler ve tekrar bir araya gelip yeni bir albüm yayınladılar. Turgay Yalçın, yazısında, Orhan Gencebay ve Fikret Kızılok arasındaki intihal tartışmasından başlayıp, oradan Led Zeppelin’e ve Jazz Sabbath’ın Vol. 2 albümüne doğru akıyor ve cazın popüler müzik karşısındaki tutumunun nasıl olması gerektiği üzerine görüşlerini yazıyor.

Turgay Yalçın, 2 Şubat’ta 37 yaşını dolduran besteci, müzisyen, şarkıcı Melody Gardot’nun yaşam öyküsünü yazdı: “…Milenyum sonrası müzisyenlerinin ‘hiç bir stile bağlı olmama’ ilkesine uygun yaşıyor, düşünüyor ve üretiyor. Caz yapmak, caz şarkıcısı olmak gibi bir motifle şarkı söylemiyor; çoğunluğu yaşadıklarından, hissettiklerinden hareketle yazdığı şarkılarını dinleyicisine aktarmak, onları da şarkılarındaki dünyaya taşıyabilmek için cazı bir taşıt olarak kullanıyor. Söylediği şarkıların hikayesinin kendisine ait olduğundan, aslından kendisini anlattığından şüphe edilmeyecek denli samimi söylüyor. Bu nedenlerle de çok seviliyor…”

İyi bir cover nasıl olmalı? Bir şarkının orijinali geçilebilir mi? Geçmek şart mı? “Ben de, bazen, bazı şarkıların ya da albümlerin yeniden yorumlanmasını istemiyorum. Roger Waters’ın 1992 tarihli başyapıt albümü Amused to Death, aklıma ilk gelenlerden. Albümü ve şarkılarını, Jeff Beck’in gitarı, Waters’ın sarkastik vokali, yaratıcı ses efektleri olmadan düşünemiyorum. Allah aşkına, söyleyin! What God Wants Part III neden tekrar yorumlansın ki? Jeff Beck’in bu akıl dışı, gerçeküstü solosunun yerine kim neyi koyabilir? Bir de neden?”

Turgay Yalçın, adını duymadığınız en iyi trompetçiler listesinde müstesna bir konuma sahip Derrick Gardner’ın yeni albümünü yazdı. Pan Africa, tarihin gördüğü en büyük barbarlıklardan biri olan köle ticaretinin neticesinde ortaya çıkan bir müzik türünün, köklerini oluşturan en önemli kültürden alabileceklerinin tükenmediğini gösteren bir albüm.