Yirmilerimin başındaydım. Üniversiteden bir arkadaşım babadan kalma plaklarını pikapla birlikte fakirhanemize getirmişti. Flower Power dönemi derlemesi bir duble albümden dinlemiştim ilk defa; demek ki en az 35 yıldır yoldaşlığımı yapıyor. Otis Redding 60’lı yılların en büyük yıldızlarından. Hatta gelmiş geçmiş en iyi soul şarkıcısı sıfatını layık görenler de var. 1967’de turne esnasında uçak kazasında ölünceye değin onlarca hit şarkıya imza atmış. Redding, 27’liler kulübünün ilk üyelerinden.
Sittin’ on the Dock of the Bay, ölmeden bir hafta önce kaydettiği şarkısı. Dönemin soul fabrikası Stax Records yetkilileri hatta Redding’in karısı dahi sevmemiş; sanatçının stiline uygun bulmamışlar. Bestecisi (The Blues Brothers’dan hatırlayacağınız) Steve Cropper, şarkıya inanmış ve stüdyoya girip enstrumanların kaydını tamamlamış, düzenlemiş ve bir de ıslık solosu eklemiş. Sonuçta, bana kalırsa, ortaya, şarkı formunun mücevherlerinden birisi çıkmış.
Ne geldiği ne de geride bıraktığı yerde yuvası olmayan, kaybedecek şeyi kalmayan bir insanın ağzından anlatılıyor öykü. Her şeye rağmen, limanda oturup seyir eden gemileri, yuvarlanan dalgaları seyrederken, zaman öldürürken içinde yaşama sevinci var.
Denizle, limanla özdeşleşti bu şarkı bende. Ne zaman denize kavuşsam, farkında olmadan ıslık solosunu atarım ve güneşin, rüzgarın, kokunun keyfini sürmeye çalışırım.
Siz de sahilde ıslıkla çalmayı deneyin, seveceksiniz.
