Browsing: PORTRE

Planlı ama içgüdüsel, düşünülmüş ama ruhla savrulmuş. Eric Dolphy böyle bir müzisyendi. O, cazın sesi değil, ruhuydu. Ne anlattığını duyabilmek için de kulak değil, yürek gerekiyordu.

Khruangbin, bir gruptan çok daha fazlası: Bir halet-i ruhiye, bir bilinç akışı, bir gece yolculuğu ve evet, bir uçuş. Funk’tan psikedeliğe, Khruangbin’le kıtalararası bir müzik töreni.

Veronica Swift, cazın kadim ruhunu, Led Zeppelin’den Puccini’ye, Broadway’den Harlem gecelerine taşıyan bir vokalist. Gerçeklik, mizah, hüzün, direniş, merhamet; hepsi bir arada.

Mine Gürevin, Anadolu Rock akımının doğuşunda yer almış, Kurtalan Ekspres üyesi olarak Barış Manço ile de çalışmış usta müzisyeni yazdı: Ohannes Kemer.

Etta James ve mirası. Mine Gürevin konuyu eşeleyip soruyor: “Bir sanatçının gerçek mirası nedir? Serveti mi, sesi mi, yoksa yaşadığı hayat mı?”

Mert Çakırcalı, İtalyan trompetçi Paolo Fresu ve onun tüm Akdeniz’i, bizim denizleri kucaklayan müziğini yazdı.

Turgay Yalçın, 13 yıl Miles Davis ile çalışmış, bebop, post-bop ve funk/fusion türlerinde ustalığıyla tanınan davulcu Al Foster’ın ardından yazdı.

Turgay Yalçın, Post-Coltrane kuşağın en önemli saksofoncularından Steve Grossman’ın müziğini ve trajik yaşam öyküsünü yazdı.

Dünyanın acısını, umudunu ve ritmini siyah-beyaz karelerle anlattı. Sebastião Salgado, sessiz melodilerin bestecisi olarak aramızdan ayrıldı.

Guns N’ Roses İstanbul’da: “Rocket Queen sadece bir şarkı değil, grubun karanlık, tutkulu ve çılgın doğasının bir özeti.”