Mert Çakırcalı, İtalyan trompetçi Paolo Fresu ve onun tüm Akdeniz’i, bizim denizleri kucaklayan müziğini yazdı.
Yazar: Mert Çakırcalı
Mert Çakırcalı
Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler mezunu, malum koşullarda yaşayabilmek için bankacı olmuş genç bir yazar. Bibliyofil ve obje fetişisti. Müzik eleştirmenliğine öykünüyor. Çeşitli müziklere, sanatlara ve kültür ürünlerine maruziyetini, bunların zihninde dokunduğu ve harekete geçirdiği şeyleri yazıyor.
Mert Çakırcalı, son dönemde okuduğu İlhan Mimaroğlu metinlerinden hareketle müzikte minimalizm konusunu deşiyor.
Sesler ve Cümleler: Tyshawn Sorey, Miroslav Vitous, Los Angeles Philharmonic, Gustavo Dudamel, Charles Ives, Hüseyin Sermet, Aydın Esen.
Yeni Oğuz Büyükberber solo albümü Continuity, müziğin maksimalitesi için yalnızca iki şeyin yeterli olduğunu gösteriyor: müzisyenin kendisi ve enstrümanı.
Mehmet Ali Sanlıkol, yirmibirinci yüzyılda, artık bu Oryantalizm’in ötesine geçiyor. Bir Türk olarak Boston’da Osmanlı tarihinden, Türk müziğinden yola çıkarak hem bugüne hem de geçmişe, klişe olacak ama hem Batı’ya hem Doğu’ya ait başka bir müzik yaratıyor.
Mert Çakırcalı arı kovanına çomak sokuyor, memleketin cazını, cazcısını ele alıyor, Türkiye’de Caz veya Türk Cazı üzerine tezler sıralıyor.
18 Nisan’da Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda gerçekleşecek olan Ayten Alpman’ın Zamansız Caz Yolculuğu konserinin çağrıştırdıkları.
Mert Çakırcalı bir süredir aralarında dolaştığı tekinsiz albümleri sıralıyor, notaları notlara, sesleri kelimelere tercüme ediyor.
Besteci, tuşlu çalgılar ustası, prodüktör ve oyuncu Ryuichi Sakamoto, sanatı, eserleri ve ötesi. Mert Çakırcalı yazdı.
Mert Çakırcalı’dan şahsi bir David Lynch vedası: “senin gibi büyük dönüştürücülerin ölümü her zaman ani olmak zorundadır.”
