Mine Gürevin, farklı dönemlerinden anekdotlarla Miles Davis portresi çiziyor, sanatçının keskin zekasının sadece müzikle sınırlı olmadığının ipuçlarını veriyor.
Yazar: Mine Gürevin
Mine Gürevin
Yeme içme kültürüne düşkün bir matematikçi. Fermantasyon etkisinde müzik yazıları üretmeyi seviyor.
West Coast Jazz akımının en kırılgan seslerinden, alto saksofoncu Art Pepper ve hasretini çektiği kızına mektubu: Patricia.
Charles Mingus: Kontrbasının tellerine yalnızlığını saran, öfkesini notalara döken, kadınlara şiir yazan, çocuklara bağıran, kendine ağlayan, ama en çok da seven bir adamdı. Bir devdi. Kırılgan bir dev…
Rock tarihinin en önemli vokalistlerinden, heavy metal’in babası Ozzy Osbourne ve sansasyonlarda dolu dehşetengiz yaşamı. Ölümünün ardından Mine Gürevin yazdı.
Bir Şairin Adası: Leonard Cohen, Marianne ve Hydra Günleri. Mine Gürevin, büyük ozanın müzisyenliği nasıl keşfettiğini ve ilham kaynaklarını yazdı.
Mine Gürevin, 1990’larda İngiltere’de çıkan Britpop akımını ve onun nevi şahsına münhasır grubunu yazdı: Suede.
İrlanda: Müziğin kadim ruhu ve rock’un asi yankısı. Bir coğrafya değil, bir bilinç hali. Her nota bir başkaldırı, her ezgi bir kimlik beyanı.
Planlı ama içgüdüsel, düşünülmüş ama ruhla savrulmuş. Eric Dolphy böyle bir müzisyendi. O, cazın sesi değil, ruhuydu. Ne anlattığını duyabilmek için de kulak değil, yürek gerekiyordu.
Veronica Swift, cazın kadim ruhunu, Led Zeppelin’den Puccini’ye, Broadway’den Harlem gecelerine taşıyan bir vokalist. Gerçeklik, mizah, hüzün, direniş, merhamet; hepsi bir arada.
Mine Gürevin, Anadolu Rock akımının doğuşunda yer almış, Kurtalan Ekspres üyesi olarak Barış Manço ile de çalışmış usta müzisyeni yazdı: Ohannes Kemer.
