Pyroclastic Records etiketli yeni Simon Hanes albümü Gargantua, müzisyenin obur ve cesaretli deneyciliğini gösteriyor ki ileride müzik tarihinde belirli yerini bulacak işler üretebileceğini de ima ediyor.
Browsing: 2026
Duke Ellington: Copenhagen 1964, arşiv meraklıları için bir koleksiyon parçası olmanın ötesinde, 1960’ların ortasında büyük orkestra cazının nasıl evrildiğini gösteren canlı bir belge. Burada geçmiş, gelecek ve an aynı anda duyuluyor.
Kendi müziğinden destan yaratmak; bu çağda bunu yapma lüksüne sahip bir usta olmak ve bunu tüm evrene hem açmak, hem dayatmak.Günün sonunda bir ustalık albümü bu. Yeni olan neredeyse hiçbir şey yok içinde. Kendi eskisinin ustalıkla tekrarı var, ustalığının yinelenmesi ve belki de bu şekilde yenilenmesi var.
Yeni Joel Ross albümü Gospel Music (Blue Note Records), daha en başında, sarmalayıcı bir melodi ile dinleyicisini hemen içine alıyor.
Kenny Wheeler’ın besteleri, Dave Holland’ın derin omurgası ve Norma Winstone’un şiirsel sesiyle yeniden hayat buluyor.
Kind of Now, Miles Davis’in başlattığı yaratıcı diyaloğun günümüzde nasıl sürdürülebileceğine dair güçlü bir önerme.
Youn Sun Nah’ın Lost Pieces albümü, dramatik zirveler yerine asılı kalan gerilimleri, gösterişli vokal çıkışlar yerine kontrollü kırılganlığı seçiyor.
Blue Note Records etiketli yeni Melissa Aldana albümü Filin, Latin geleneğinden besleniyor, tümüyle baladlardan oluşuyor.
Yeni Julian Lage albümünde çılgın sololar, acayip hareketler pek yok. Parçaların hepsi incelikle ve biraz da emprovize şekilde, stüdyo ortamında örülmüş, hem steril, hem de yüklü işler.
10. Yıl A, bir yıldönümünü işaretlemekten çok, sahnede geçen yılların bıraktığı izi kayda alan bir durak. Ediz Hafızoğlu liderliğindeki Nazdrave, zamanı albüm formunda düşünmeye devam ediyor.
