İnsanlık tarihi mucizelerle dolu. Karıncaları birlikte çalışırken izlerseniz, mucizeleri doğanın uyanışında da görebilirsiniz. Şu an aklıma gelmeyen pek çok örnek olabilir. İnsanoğlu’nun mucizeleri ise yarattıklarında görünür hale geliyor. Hiromi’yi izlerken mucizelere inanıyorum. Yaşayan en değerli piyano virtüözlerinden Hiromi’nin piyanosunda her türlü ses şiddetine denk gelmeniz mümkün. Kararlı ifadeleri, teknik mükemmeliyeti ama en önemlisi müzikal keyif veren çözümlemeleri onu günümüz müzik dünyasının en yetkin piyanistleri mertebesine çıkartıyor.
Piyanosunun siyah beyaz tuşlarını sonsuz renklere boyuyor. Tarifsiz derecede başarılı sağ-sol el koordinasyonu, uzun soluklu solo icralarda dahi sıkmayan, sık değişkenlik gösteren ses paletine sahip teknik varyasyonları, virtüöz icra konusundaki algılarımı adeta yeniden şekillendiriyor. Caz standartları müziğin içinde birer çiçekse Hiromi bu çiçeklere tek tek konarak bal toplayan çalışkan bir arı gibi. Canlı performanslarından hafızamda kaldığı kadarıyla performans esnasında ayağa kalkması, hareketleri, müzikal transa geçtikçe çoğalan mırıltılar, duygu yoğunluklarını notalara dökme biçimindeki maharetiyle Dişi Keith Jarrett lakabıyla anılmaya başlayacak sanırım yakın zamanda. Tarz ve ifade biçimi çok farklı dediğiniz duyar gibi oluyorum ama bana sorarsanız Hiromi’yi canlı canlı izleyebilmek neredeyse rahmetli Chick Corea’yı ve artık emekli olan Keith Jarrett’i canlı izleyebilmek kadar mühim.
Hiromi, Solo The World turnesi kapsamında 12 Ekim akşamı Zorlu PSM Turkcell Sahnesi’nde İstanbul’da olacak. Konserinde muhtemelen 2019 tarihli Spectrum albümünden parçalar çalacak. Albümün genelini en iyi ifade eden parça açılış parçası Kaleidoscope. Tekrarlara dayalı giriş partisyonundan geçerek ulaştığımız bölümde dinleyici hayrete düşürecek estetik değerlerde bir resitalin keyfini çıkarıyoruz. Parça ismi gibi kaotik ve bir o kadar da renkli. Son derece yüksek tempolu bir icra sizi alıp sakin bir balad olan Whiteout parçasının güvenli kollarına teslim ediyor. AllAboutJazz yazarı Jim Worsley bu parçanın albüm değerlendirme yazısında şu ifadelere yer veriyor: “Whiteout, Hiromi’nin repertuarının daha yumuşak ve zarif tarafını sessizce kabul ediyor. Akıllara durgunluk veren, ancak mükemmel bir şekilde yerleştirilmiş milyonlarca kar tanesi (nota) ile çalan piyano, taze yağmış kar battaniyesi üzerinde doğan bu orijinali somutlaştırıyor.” Yeni yağan kar imgesiyle yapılmış bu benzetmeye katılmamak mümkün değil. Hiromi’nin sükunetin içerisinde sertleşen ve yumuşayan tuşesi müzikal zekasının ve üstün yeteneklerinin nota düzlemi üzerindeki tezahürü olarak değerlendirilebilir.
Hemen hemen tüm piyanistlerin kariyerinin başındaki uğrak noktalarından biri boogie woogie stili olmuştur. Yellow Wurlitzer Blues size parmak şıklatmalı ve ayak temposuyla eşlik edeceğiniz eğlenceli bir blues parçası hediye ediyor.
Siyah-beyaz filmleri sever misiniz? Özellikle Charlie Chaplin filmlerinden bir sahne hayal edin arka planda Art Tatumvari bir piyano sahnenin nükteli hikayesine eşlik eder. Mr. C.C. parçası Coltrane’in yol arkadaşı Paul Chambers için yazdığı Mr. P.C parçasından ilhamla yazılmış ve muhteşem oyuncu Charlie Chaplin’in isminin baş harflerini kullandığı bir parça.
The Beatles yorumları her zaman ilgi çekicidir. Parçanın orijinalini bilenler için geçmişe bir yolculuk ve parçayı sakince mırıldanma vaad eder. Bu parçayı çok severim ve çok sayıda versiyonunu dinlemiş bir müziksever olarak Hiromi’nin elegant tuşesi ile bu parçayı favori Blackbird versiyonlarımdan biri olarak değerlendirebilirim.
Hiromi’yi Simon Philips ve Anthony Jackson ile üçlü ve Stanley Clarke ile duo izlemiş bir hayranı olarak Zorlu PSM konserini iple çekiyorum.
