Browsing: VİTRİN
Philadelphia’nın ağır caz mirasını sırtlanmadan, onunla birlikte yürüyen bir trio kaydı. Philly 3, James Fernando’nun sakin ama iddialı liderliğinde, geleneği güncelleyerek piyano trio formuna yeni bir nefes kazandırıyor.
Pyroclastic Records etiketli yeni Simon Hanes albümü Gargantua, müzisyenin obur ve cesaretli deneyciliğini gösteriyor ki ileride müzik tarihinde belirli yerini bulacak işler üretebileceğini de ima ediyor.
Duke Ellington: Copenhagen 1964, arşiv meraklıları için bir koleksiyon parçası olmanın ötesinde, 1960’ların ortasında büyük orkestra cazının nasıl evrildiğini gösteren canlı bir belge. Burada geçmiş, gelecek ve an aynı anda duyuluyor.
Forever Yours: The Final Performance albümünü Chick Corea diskografisinde bulunan epilog ya da özet kayıt gibi algılamamak gerekiyor. Daha çok bir fısıltı gibi. Ve o fısıltı, şaşırtıcı biçimde çok güçlü.
Kendi müziğinden destan yaratmak; bu çağda bunu yapma lüksüne sahip bir usta olmak ve bunu tüm evrene hem açmak, hem dayatmak.Günün sonunda bir ustalık albümü bu. Yeni olan neredeyse hiçbir şey yok içinde. Kendi eskisinin ustalıkla tekrarı var, ustalığının yinelenmesi ve belki de bu şekilde yenilenmesi var.
Yeni Joel Ross albümü Gospel Music (Blue Note Records), daha en başında, sarmalayıcı bir melodi ile dinleyicisini hemen içine alıyor.
Seksenlerin kült sinema filmi Flashdance ve Irene Cara tarafından seslendirilen ünlü şarkısı “What a Feeling”.
Kenny Wheeler’ın besteleri, Dave Holland’ın derin omurgası ve Norma Winstone’un şiirsel sesiyle yeniden hayat buluyor.
Kind of Now, Miles Davis’in başlattığı yaratıcı diyaloğun günümüzde nasıl sürdürülebileceğine dair güçlü bir önerme.
Youn Sun Nah’ın Lost Pieces albümü, dramatik zirveler yerine asılı kalan gerilimleri, gösterişli vokal çıkışlar yerine kontrollü kırılganlığı seçiyor.
