Dark Blue Notes, müzik ve sanat dostlarıyla birlikte yılı uğurluyor; yazar Dan Bilawsky, 2025’te müziğin yaşamındaki yerini, yılın müzikal açıdan nasıl geçtiğini yazdı.
For ENGLISH please click HERE
■
Bir müzik yazarından yılını değerlendirmesi istendiğinde, genellikle ortaya yalnızca favori albümlerden oluşan bir liste çıkar. Dolayısıyla Dark Blue Notes’tan dostum Burak Sülünbaz’ın, beni 2025’e daha kişisel ve daha geniş bir müzikal çerçeveden bakmaya davet etmesi hoş bir sürpriz oldu.
Benim için 2025, başlangıçların, bitişlerin ve sürekliliklerin ses üzerinden yazıldığı bir yıl oldu. Takvimle işleyen hayatın bu döngüsü, özellikle okul takvimiyle yaşayan biriyseniz daha da belirginleşiyor. Tam zamanlı bir müzik eğitimcisi olarak yıl boyunca unutulmaz birçok an biriktirdim. Yılın ilk aylarında ilkokul ve lise düzeylerinde konuk şef olarak sahne aldım. Lise caz orkestramdaki öğrencilerim, Tilles Center’ın Essentially Ellington programı kapsamında Jeff Lederer ve Summer Camargo’yla; The Jazz Loft’ta Tom Manuel’le ve okulumuzun çatısı altında Thembi Dunjana, Tim Norton ve Seton Hawkins’le çalışma fırsatı buldu. Aynı ekip, Oded Lev-Ari’nin özel siparişle bestelediği Passing the Torch’u ilk kez seslendirdi. Ayrıca Long Island çapında düzenlenen hem keyifli hem de anlamlı bir amaca hizmet eden MADD Liseler Arası Büyük Orkestra yarışmasında sahne aldılar.
Ortaokul konser topluluklarım da yıl boyunca hem yakın (Adventureland) hem de daha uzak (Great Adventure) yolculuklara çıkıp performans sergiledi, değerlendirmeler aldı. Bunlara mahallemizde düzenlediğimiz klasik konser takvimi ve diğer etkinlikler de eklenince, sezon sonuna kadar uzanan oldukça yoğun ve bereketli bir dönem yaşandı.
Eylülde yeniden okula döndüğümüzden bu yana tempo hız kesmedi. Günlük ders düzenine alışırken lise bando takımımızla sezon çalışmalarını sürdürdük, kış konserlerine doğru adım adım ilerledik.
Gazetecilik tarafında ise caz müzik yazarlığını sürdürürken, müzik eğitimi alanında da eyalet düzeyinde daha fazla sorumluluk üstlenmeye başladım. Yazılarım Music & Arts’ın The Vault platformu, Dark Blue Notes, All About Jazz, JazzTimes ve başka mecralarda okurla buluştu. Bu süreçte basçılar Linda May Han Oh ve John Patitucci’yle ayrı ayrı; klarnetçi Anat Cohen ile aranjör Oded Lev-Ari’yle birlikte röportajlar yaptım. Pek çok albüm dinledim, bir kısmını yazmaya yetiştirdim, bir kısmıysa zaman darlığına yenik düştü. Aramızdan ayrılan gitarist Hans Ottsen üzerine kaleme aldığım yazıda ise sanat dünyasında ruh sağlığına dair meselelerin damgalanmadan ele alınması gerektiğine değindim. Michael Dease, Eli Howell, Jeremy Pelt ve başkaları için albüm yazıları hazırladım; zaman zaman basın bülteni kaleme aldım. Anat Cohen’in 50. yaş konseri, Remy Le Boeuf ve Danielle Wertz’in The Jazz Gallery’deki albüm lansmanı, Tilles Jazz Festivali ve Stony Brook’taki The Jazz Loft’ta izlediğim birçok konser de bu yılın canlı performans belleğine kazındı.
Bu konserlerle bağlantılı olarak fotoğraf makinem de bu yıl daha sık yanımdaydı. Fotoğrafçılık becerilerimi geliştirmeye çalıştım. Billy Cobham, Dan Pugach, Champian Fulton, Pedrito Martinez ve Eric Alexander gibi isimlerden oldukça güçlü kareler yakaladım; bazı anları yakalayabilmiş olmak benim için ayrı bir gururdu.
Cazın biraz dışına taşan ama hâlâ gazeteciliğin içinde kalan en önemli gelişme ise New York State School Music Association’ın School Music News adlı resmî yayınının editörlüğünü üstlenmem oldu. Basılı bir dergiyi sıfırdan çekip çevirmek ciddi bir öğrenme süreci ve zaman disiplini gerektiriyor. Yedi sayılık yıllık programın üç sayısını geride bıraktıktan sonra artık bu rolün temposuna alışmaya başladığımı hissediyorum.
Müzik, tüm bunların yanı sıra hayatımın başka alanlarında da merkezde kalmaya devam etti. Zaman zaman sahneye çıktım: jam-funk grubum Red Panda ile ayda bir konser, arada sırada caz trio eşliğinde küçük sahneler, dostların ve yerel grupların projelerinde kısa süreli yerini doldurmalar… Seyirci olarak da bol bol konser izledim: Jackson Browne’dan Tuba Skinny’ye, Wilco’ya uzanan geniş bir yelpazede; kalemsiz, kamerasız, yalnızca bir dinleyici olarak. Kendi okul müzik programlarının ve dinleme alışkanlıklarının içine iyiden iyiye yerleşmiş iki çocuğum, müzik eğitimcisi bir eş ve tüm bu tabloyla birlikte, ses ve müzik hayatımızda her yerdeydi. Günlük telaşın içinde zaman zaman arka plana düşse de müzik benim için hâlâ alfa ve omega, hayatımın değişmeyen tek sabiti. 2025 bunu bir kez daha apaçık ortaya koydu.
■
Ardından: 2025 dosyası
Dark Blue Notes’ta Dan Bilawsky
■
The alpha and omega in my life: Music
When a music journalist is asked to reflect on their year, that request typically just involves compiling a list of favorite recordings. So, it came as a pleasant surprise when my friend Burak Sülünbaz (of Dark Blue Notes) extended a no-strings-attached invitation for me to look back on 2025 through a broader personal and musical lens.
For me, beginnings, endings, and continuations were all written into 2025’s architecture in sound. Such is this life in calendar and school years. Speaking specifically of the latter, as a full-time music educator there were numerous highlights. I had the pleasure of doing some honor band guest conducting engagements at the elementary and high school levels in early 2025. There were opportunities for my own high school jazz band students to work with first-class clinicians at Tilles Center’s Essentially Ellington site (Jeff Lederer, Summer Camargo), at The Jazz Loft (Tom Manuel), and within our own school walls (Thembi Dunjana, Tim Norton, Seton Hawkins). Those same young musicians premiered a commissioned work—Oded Lev-Ari’s “Passing the Torch.” And they took part in the LI-wide MADD Battle of the HS Big Bands, a fun event for a worthy cause.
My middle school concert bands took trips both near (Adventureland) and not as near (Great Adventure) while performing and receiving feedback/adjudications. Add to that the more standardized slate of concerts in our community, coupled with other events, and it was a rich and full run up to the end of the school year for these ensembles.
Since we returned to school in September, it’s been mighty busy. We’ve been getting back in the groove, dealing with day-to-day learning, taking our high school marching band through its paces, and ramping up to winter concerts.
On the journalistic front, I continued to write about jazz while also expanding my skill set and increasing my professional involvement in music education at the state level. My jazz-related writing appeared at Music & Arts’ The Vault, Dark Blue Notes, All About Jazz, JazzTimes, and elsewhere. In the course of those engagements, I had the pleasure of interviewing bassists Linda May Han Oh and John Patitucci (separately), and clarinetist Anat Cohen and arranger Oded Lev-Ari (together); reviewing some recordings and checking out many others that I, sadly, couldn’t find the time to cover; writing about the late guitarist Hans Ottsen and the need to destigmatize mental health struggles in the arts; putting together liner notes for projects from Michael Dease, Eli Howell, Jeremy Pelt, and others; ghostwriting press releases here and there; and covering live events like Cohen’s 50th birthday celebration, Remy Le Boeuf and Danielle Wertz’s album release event at The Jazz Gallery, the Tilles Jazz Festival, and multiple concerts closer to home at The Jazz Loft in Stony Brook.
Related to those last mentions, I tried to bring my camera to more jazz shows to work on my photography skills. Those efforts yielded some absorbing photos—of Billy Cobham, Dan Pugach, Champian Fulton, Pedrito Martinez, and Eric Alexander, among others—and I was pretty proud of what I was able to capture in some instances.
Beyond jazz, but still in the journalism sphere, a most notable development came in the form of assuming the Editor role for School Music News—the New York State School Music Association’s official publication. Helming/Assembling this print magazine came with a serious learning curve and time commitment, but having now helped bring three of the association’s seven annual issues to the masses, I feel like I’m starting to find my footing.
Music also remained at the fore in other aspects of my life. I continued to perform on occasion—monthly shows with my jam-funk band Red Panda, sporadic jazz trio gigs, some sub work with friends/local bands. I attended plenty of concerts as a pure spectator, sans pen and camera—everything from Jackson Brown to Tuba Skinny to Wilco. And with two children of my own now immersed in their own school music programs and listening interests, and a spouse who’s a fellow music educator, sound logic remained ubiquitous. Though it may escape me on a given day or at a specific moment, music holds firm as the alpha and omega in my life—the true constant, really. 2025 certainly made that clear.
■
