Hakkında ne yazılsa, müzikal yaşamının hangi uğraklarından bahsedilse, hak ettiği övgünün eksik kalacağına emin olduğum müzisyenlerden biri de, caz davulunun görkemli çınarı Louis Hayes. Doksan dokuzluk Roy Haynes’e göre bir hayli genç olsa da, birkaç hafta önce 87 yaşını kutladı ve aktif olarak sürdürdüğü müzik kariyerine yeni bir albüm daha ekledi: Artform Revisited.
llk davul setini 10 yaşındayken edinen Hayes, müziğe kuzeninden ders alarak başladı. Akıl hocalığını efsanevi davulcu Jo Jones yaptıysa da daha ziyade kendi kendisini yetiştirdi. 15 yaşına geldiğinde bir grup kurmuş ve Detroit kulüplerinde çalmaya başlamıştı. Yusef Lateef ve Curtis Fuller‘ın gruplarında çalıştıktan sonra New York’a taşındı.
On dokuzunda Art Taylor‘ın bıraktığı yeri doldurmak için Horace Silver beşlisinin üyesi oldu. Yirmi ikisinde katıldığı Cannonball Adderley grubunda 1965’de kadar kaldı. Oscar Peterson gibi idare edilmesi hayli zor bir liderle uzun dönem çalışma sebatını gösterdi. Yetmiş yıla yakın kariyerinde, caz dendiğinde akla ilk gelenler kimse, neredeyse hepsiyle birlikte çaldı, hard bop ekolünün ikonik kayıtlarının birçoğunda yer aldı.
Yetmişlerde önce Junior Cook ve sonra da Woody Shaw ile ortak beşlilerini yönetti. Dexter Gordon yirmi yıllık gönüllü Avrupa sürgününden ülkesine geri döndüğünde Village Vanguard’daki kutlamada arkasında Louis Hayes vardı.
1987-89 arası McCoy Tyner grubunda çalıştıktan sonra, John Hicks, Ricky Ford ve James Spaulding liderliğindeki albümlerde çaldıysa da, artık bir başkasının grubuna üye olmadı, tamamiyle kendi müziğine odaklandı.
Vincent Herring ile ortak kurdukları Cannonball Legacy Band ile birlikte, her birisi hard bop türünün klasikleri arasına girebilecek nefasette, Dreamin’ Of Cannonball (2002), Maximum Firepower (2006) ve Live At Cory Weed’s Cellar Jazz Club (2014) albümlerini yayınladı.
Tenor saksofonda Abraham Burton, piyanoda David Hazeltine, vibrafonda Steve Nelson ve basta Dezron Douglas olmak üzere, Crisis (Savant 2021) ve Exactly Right! (Savant 2023) albümlerindeki kadroyla kaydedilen Artform Revisited, caz klasiklerinin yanı sıra liderin iki yeni bestesini içeriyor.
Hayes, yanına aldığı genç dostlarıyla birlikte bir sanat biçimi olarak gördüğü(müz) cazın altın devrinin öncü sanatçılarını sevgiyle yad ediyor, onların arkalarında bıraktığı izlere basa basa bugüne kendi izlerini bırakıyor. Genç dediğime bakmayın, beşlinin tüm üyeleri günümüz ana akım caz sahnesinin, müzikal karakterleri olgunluk düzeyine erişmiş üyeleri. Saygıyla bağlı oldukları geleneği yaşatmanın yanında, onu zenginleştiren, geliştiren kişisel yaklaşımlarıyla müzik yapmaya devam ediyorlar.
Caz tarihindeki hemen hemen tüm karizmatik davulcuların tavrına benzer şekilde Louis Hayes de, ortaklaşa güzel müzik yapma kültürüne sahip müzisyenleri bir araya getirme ve onları serbest bırakma yaklaşımını sürdürüyor. Bakın işte aslında bu da geleneğin bir parçası.
Dizzy Gillespie (Tour de Force), John Lewis (Milestones), Charlie Parker (My Little Suede Shoes, Dewey Square ve Cheryl), Ray Brown (Ray’s Idea), Billy Strayhorn (A Flower Is a Lovesome Thing), Bobby Troup (You’re Looking at Me) sadece ataları değil aynı zamanda varlıkları halen yaşamaya devam eden dostları.
Louis Hayes de başlıbaşına bir ilham kaynağı iken, ekibin tüm üyeleri tutku ve coşkuyla çalıyor, kimse kimsenin yoluna çıkmıyor, herkes öne çıkanı destekliyor, teşvik ediyor. Kimse kendisini müziğin önüne koymuyorsa da her birisi üslubunu cömertçe sergilemekten de geri kalmıyor. Artform Revisited’da olduğu gibi iyi caz da zaten bu şekilde ortaya çıkıyor.
Dinleyin, Artform Revisited sizi de mutlu edecektir.
Kusursuz hard-bop!
Meraklısına Notlar:
- Turgay Yalçın’ın Dark Blue Notes’daki yazıları
- 2024’de çıkan diğer caz albümleri.
- Louis Hayes resmi web sitesi
■■■
