Interview in ENGLISH with Corcoran Holt is HERE.
Corcoran Holt sahnede yarattığı duygu ile hatırımda kaldı. Yıllar önce Kenny Garrett ile İstanbul’da aynı sahneyi paylaşırken izlemiştim onu. O gece doğal olarak gözler çoğunlukla Kenny Garrett’ın üzerindeydi. Ancak sahnenin biraz gerisinde duran kontrbasçıda dikkatimi çeken başka bir şey vardı. Çaldığı her notada müziğin merkezine doğru sessiz ama güçlü bir çekim yaratıyordu. Gösterişli olmaya çalışmadan, kendini öne çıkarmadan, müziğin akışını taşıyan görünmez bir omurga gibiydi.
Aradan geçen yıllarda Corcoran Holt’un yalnızca Kenny Garrett’ın grubundaki kontrbasçı olmadığını öğrendim. Steve Turre, Benny Golson, Curtis Fuller, Jimmy Heath ve Wallace Roney gibi cazın önemli isimleriyle çalışmış, kendi projelerini üretmiş ve bugün Arizona State University’de yeni nesil müzisyenlere yol gösteren bir eğitimciye dönüşmüş durumda.
Ancak bu röportaj boyunca dikkatimi çeken müziğe bakışındaki insan tarafı oldu. Holt ne zaman müzikten söz etse, konu dönüp dolaşıp aileye, topluluğa, ustalara, hafızaya ve insan ilişkilerine geliyor. Hatta aile içinde anlatılan bir hikâyeye göre, büyük büyükbabası çocuk yaşlarındaki John Coltrane’e müzik dersleri vermiş. Belki de bu yüzden Corcoran Holt için caz kuşaktan kuşağa aktarılan bir yaşam biçimi.
Washington D.C.‘nin köklü caz geleneğinden Freedom of Art albümünün kişisel hikâyelerine, Kenny Garrett’tan öğrendiklerinden genç müzisyenlere duyduğu umuda kadar uzanan bu söyleşide Corcoran Holt, müziğin neden hâlâ insanları bir araya getiren en güçlü dillerden biri olduğunu anlatıyor.
■
Mine Gürevin: Washington D.C. güçlü ve etkili bir caz geleneğine sahip. Sizce bu şehir müzisyenlerine en önemli olarak ne kazandırıyor ve bu miras sizin müzikal kimliğinizi nasıl şekillendirdi?
Corcoran Holt: Washington D.C. bana topluluk duygusu, bir soy zinciri ve bir amaç verdi. Orada büyürken müzik hiçbir zaman insanlardan ya da kültürden ayrı bir şey değildi. Şehir bana cazın sadece sahnede icra edilen bir müzik olmadığını öğretti; aynı zamanda hikâye anlatıcılığı, mentorluk, maneviyat ve topluma hizmet anlamına geldiğini gösterdi. Duke Ellington School of the Arts’tan Washington D.C. caz sahnesine kadar, bu geleneği büyük bir dürüstlük ve adanmışlıkla taşıyan ustaların arasında yetişme şansına sahip oldum.
D.C. müzisyenlerinde her zaman güçlü bir groove duygusu, dürüstlük ve bireysellik vardır. Şehrin tarihinden ve dayanıklılığından beslenen özel bir his ve niyet müziğin içine işlemiştir. Bu miras, bana egodan çok sese, insanlığa ve bağ kurmaya değer vermeyi öğreterek kimliğimi şekillendirdi. Aynı zamanda geleneği ileriye taşırken kendi sesimi bulmanın önemini de öğretti. Bugün müzik adına yaptığım her şeyin temelinde o yıllarda öğrendiğim bu değerler yatıyor.
Mine Gürevin: Kariyeriniz boyunca birçok önemli müzisyenle çalıştınız. Kenny Garrett ile aynı sahneyi paylaşmak size müzikal ve kişisel olarak neler öğretti?
Corcoran Holt: Kenny Garrett ile aynı sahneyi paylaşmak bana müzikte adanmışlığın, korkusuzluğun ve dürüstlüğün ne kadar önemli olduğunu öğretti. Kenny her performansa inanılmaz bir yoğunluk, ruh ve amaç duygusuyla yaklaşıyor. Bu kadar yüksek bir sanat anlayışının çevresinde olmak, beni yalnızca bir kontrbasçı olarak değil, bir müzisyen ve insan olarak da geliştirdi.
Müzikal açıdan bana derinlemesine dinlemenin, anda kalmanın ve o ana sahip olduğun her şeyi vermenin önemini öğretti. Onun müziği tam bir odaklanma ve açıklık talep ediyor. Kişisel olarak ise disiplininden, istikrarından ve sanatına olan bağlılığından çok şey öğrendim. Kenny her zaman özgünlüğü, müziğin içinde tamamen kendin olmayı ve kendi sesine güvenmeyi vurguladı. Bu yaklaşım kariyerim boyunca üzerimde derin bir etki bıraktı.
Mine Gürevin: Steve Turre, Jimmy Heath, Benny Golson ve Curtis Fuller gibi cazın büyük ustalarıyla aynı sahneyi paylaşma fırsatınız oldu. Bu isimlerden size kalan, unutamadığınız bir öğüt, anı ya da ders var mı?
Corcoran Holt: Benimle kalan çok fazla anı var. Sık sık aklıma gelenlerden biri Benny Golson ile çalışma fırsatı bulmuş olmamdır. Bay Golson olağanüstü bir bilgelik, alçakgönüllülük ve zarafet taşıyordu. Bana müziğin her şeyden önce insanlık ve iletişimle ilgili olduğunu hatırlattı. Elde ettiği tüm başarılara rağmen insanlara her zaman nezaket ve cömertlikle yaklaşırdı. Aynı zamanda müthiş bir hikâye anlatıcısıydı. Bestelerinin arkasındaki anlamı dinleyicilere anlatır, böylece insanların müziğin ardındaki hikâyeyi anlamasını sağlardı. Ben de bugün bunu sahneye taşıyorum.
Çok genç yaşta Curtis Fuller ile birlikte, Wallace Roney ve John Hicks’in de yer aldığı bir performansta çaldığımı hatırlıyorum. Müziğin olgunluk, sabır ve derin bir dinleme becerisi gerektirdiğini o yıllarda çok hızlı öğrendim. Bu ustalar öğretilerini sözlerle değil, örnek olarak aktarıyorlardı. Geleneğe saygı duymanın ama aynı zamanda kendi benliğini de müziğin içine katmanın önemini gösterdiler.
Steve Turre de üzerimde büyük etkisi olan isimlerden biri oldu. Her zaman ruhu, kültürü ve özgünlüğü ön plana çıkardı. Bu kalibrede müzisyenlerin çevresinde olmak bana büyüklüğün yalnızca teknik beceriden ibaret olmadığını gösterdi. Karakter, süreklilik ve insanları derinden etkileyebilme gücü de en az bunun kadar önemlidir. Steve gerçek anlamda kusursuz bir profesyoneldir.
Mine Gürevin: Sizi Kenny Garrett ile İstanbul’da dinleme şansım olmuştu. O konseri ya da Türkiye’deki dinleyiciler hakkındaki izlenimlerinizi hatırlıyor musunuz? Turnelerinizden aklınızda kalan özel anılar var mı?
Corcoran Holt: Evet, İstanbul’da sahne aldığımız konseri kesinlikle hatırlıyorum. Dinleyiciler son derece sıcak, tutkulu ve müziğe derinden bağlıydı. Cazın en güzel yanlarından biri, farklı kültürlerden ve dillerden insanları bir araya getirebilmesi ve ben bunu o performans sırasında gerçekten hissettim. Salondaki enerji çok güçlüydü ve dinleyiciler müziği büyük bir açıklık ve yoğunlukla dinliyordu.
Müzik sayesinde dünyayı dolaşmak bana sayısız unutulmaz deneyim kazandırdı. Bende en çok iz bırakan şey ise müziğin her yerde insanlar arasında bağ kurabilmesi oldu. İster Türkiye’de, ister Japonya’da, ister Avrupa’da ya da Amerika Birleşik Devletleri’nde olsun, insanlar samimiyete ve duyguya karşılık veriyor. Bu anlar bana müziğin hepimizden daha büyük bir şey olduğunu ve iyileştirme, mutluluk verme ve insanları birleştirme gücüne sahip olduğunu hatırlatıyor. Müzik gerçekten evrensel bir dildir.
Mine Gürevin: Aile, topluluk ve kökler müziğinizde önemli bir yer tutuyor. Bugün hâlâ size ilham veren ve sizi etkileyen en güçlü aile hikâyesi nedir?
Corcoran Holt: Benim için en güçlü hikâyelerden biri, North Carolina’da yaşamış olan büyük büyükbabam hakkında öğrendiklerimdir. Kendisi de bir kontrbasçıydı. Aile içinde anlatılan bir hikâyeye göre, çocuk yaşlarındaki John Coltrane’e müzik dersleri bile vermiş. Müziğin benden kuşaklar önce de ailemizin bir parçası olduğunu bilmek, beni her zaman kendimden çok daha büyük bir şeyle bağlantılı hissettirdi.
Rahmetli babam da bana her gün ilham vermeye devam ediyor. Onun sözleri, bilgeliği ve ruhu hem müziğimde hem de Freedom of Art albümümde derinden hissediliyor. Albümün kapanışındaki şiir ona ait ve bu da projeyi benim için son derece kişisel ve ruhsal bir deneyime dönüştürdü. Bugün kendim de bir baba olarak miras, iyileşme ve çocuklarımıza neler bırakacağımız üzerine sık sık düşünüyorum. Ailem yalnızca nasıl bir müzisyen olduğumu değil, nasıl bir insan olduğumu da şekillendirmeye devam ediyor.
Mine Gürevin: Ailenizin müzikal köklerinden ve kuşaktan kuşağa aktarılan hikâyelerden sıkça bahsediyorsunuz. Bu hikâyeler sanata bakışınızı ve bir müzisyen olarak rolünüzü nasıl şekillendirdi?
Corcoran Holt: Bu hikâyeler bana müziğin aynı zamanda bir sorumluluk ve bağ kurma meselesi olduğunu öğretti. Müziği yalnızca bir eğlence biçimi olarak görmüyorum. Onu, bizden önce gelenleri onurlandırmanın ve gelecek kuşaklara anlamlı bir şey bırakmanın bir yolu olarak görüyorum.
Kültürün, sözlü tarihin, aile hikâyelerinin ve topluluk geleneklerinin içinde büyümek, sanatın hafıza taşıdığını anlamamı sağladı. Sanat; zorlukları, sevinçleri, gelişimi, maneviyatı ve kimliği içinde barındırır. Bu anlayış müziğime yaklaşımımı şekillendirdi. Ürettiğim müziğin dürüstlüğü, kırılganlığı ve insanlığı yansıtmasını istiyorum. Aynı zamanda insanları bir araya getiren, onların kendilerini görülmüş ve birbirlerine bağlı hissetmelerini sağlayan müzikler yaratmayı amaçlıyorum.
Mine Gürevin: Freedom of Art son derece kişisel bir albüm. Kayıt sürecine dönüp baktığınızda, bu projeyi hayata geçirmenin en zorlayıcı ya da en duygusal tarafı neydi?
Corcoran Holt: En duygusal tarafı, kendime tamamen açık ve kırılgan olma izni vermekti. Freedom of Art, aileden babalığa, yas duygusundan dönüşüme, sevgiden iyileşmeye kadar kişisel yolculuğumun pek çok yönünü yansıtıyor. Aile üyelerimin sesli mesajlarını ve rahmetli babamın yazdığı şiiri albüme dahil etmek benim için son derece duygusal bir deneyimdi.
Albümün insani ve dürüst hissettirmesini istedim; ruhunu kaybettirecek kadar parlatılmış bir çalışma olmasını istemedim. Bu da süreç boyunca duygusal olarak tamamen açık olmamı gerektirdi. Bazı anlarda belirli anıları ve yaşanmışlıkları yeniden ziyaret etmek duygusal açıdan zorlayıcıydı, ancak aynı zamanda iyileştirici bir tarafı da vardı. Bir anlamda bu albüm, hayatımın, ailemin ve sanatçı olarak yolculuğumun bir belgesine dönüştü.
Mine Gürevin: Albüm boyunca sanat, hafıza ve özgürlük arasında güçlü bir bağ hissediliyor. Bugün sizin için sanatsal özgürlük ne ifade ediyor?
Corcoran Holt: Sanatsal özgürlük benim için dürüstlük demektir. Korkmadan, gerçeğe sadık bir yerden üretmek demektir. Sanatçılar olarak çoğu zaman beklentilerle, sektörün dayattığı standartlarla ya da nasıl görünmemiz ve nasıl duyulmamız gerektiğiyle ilgili baskılarla karşılaşıyoruz. Benim için özgürlük, kendi sesime güvenmek ve insanlığımın tüm yönlerinin müziğin içinde var olmasına izin vermektir.
Aynı zamanda kimliğimin bütün parçalarını kucaklamak anlamına gelir; Washington D.C.’deki deneyimlerim, ailem, Afrika köklerim, babalık deneyimim, maneviyatım, caz geleneği ve topluluk bilincim… Özgürlük, tüm bu gerçekleri samimi bir şekilde yansıtan işler üretebilmektir. İnsanların sanatla en derin bağı, onun gerçekten içten ve sahici olduğu zaman kurduğuna inanıyorum.
Mine Gürevin: Sahnedeki çalışmalarınızın yanı sıra Arizona State University’de Caz Kontrbası Yardımcı Profesörü olarak görev yapıyorsunuz. Akademik kariyere yönelmenize ne ilham verdi ve eğitimcilik size kendiniz hakkında neler öğretti?
Corcoran Holt: Eğitimcilik benim için önemli hâle geldi çünkü bana verilenleri aynı şekilde geri vermek istedim. Büyüme sürecimde bana zamanlarını, ilgilerini ve bilgeliklerini cömertçe sunan olağanüstü öğretmenler ve ustalarla çalışma şansına sahip oldum. Bu geleneği sürdürmenin benim sorumluluğum olduğuna inanıyorum.
Öğrencilerle çalışmak bana sabrı, empatiyi ve insanlara bulundukları yerden yaklaşmanın önemini öğretti. Aynı zamanda bir müzisyen olarak kendi süreçlerim ve değerlerim üzerine daha derin düşünmemi sağladı. Öğrencilerim bana sürekli olarak müziğin merak, gelişim ve topluluk duygusuyla ilgili olduğunu hatırlatıyor.
Akademi bana genç sanatçıların yalnızca teknik açıdan değil, kişisel, ruhsal ve yaratıcı açıdan da gelişmelerine yardımcı olma fırsatı verdi. Bu benim için son derece değerli bir şey.
Mine Gürevin: Hem sahnede aktif bir müzisyen hem de eğitimci olarak çalışıyorsunuz. Yeni nesil caz müzisyenlerinde sizi en çok heyecanlandıran şey nedir?
Corcoran Holt: Beni en çok heyecanlandıran şey, bu kuşağın yaratıcı anlamda ne kadar açık fikirli olması. Günümüzün genç müzisyenleri kendileri olmaktan korkmuyorlar ve çok farklı deneyimlerden, kültürlerden ve etkilerden ilham alırken aynı zamanda gelenekle bağ kurmanın yollarını da buluyorlar. Son derece meraklı, birlikte üretmeye açık ve müzik aracılığıyla topluluk oluşturmak isteyen öğrenciler görüyorum. Tıpkı benim bugün hâlâ yapmaya çalıştığım gibi.
Aynı zamanda bilgiye ve kayıtlara erişim imkânlarının ne kadar geniş olduğunu da takdir ediyorum. Ancak onlara her zaman yalnızca bilgi tüketmekle yetinmemelerini, kendi seslerini ve kimliklerini geliştirmeye odaklanmalarını söylüyorum. Teknik beceri önemlidir, ancak insanları gerçekten etkileyen şey dürüstlük ve insanlıktır. Beni en çok heyecanlandıran şey, genç sanatçıların müziğin içinde gerçeği aradığını ve bütün benliklerini müziğe taşıdıklarını görmek.
Mine Gürevin: Günümüzün genç caz müzisyenlerine baktığınızda, cazın geleceği adına size en çok umut veren şey nedir?
Corcoran Holt: Bana umut veren şey, müziğin ruhunun hâlâ canlı olmasıdır. Bu müzik her zaman genç kuşakların kendi seslerini bulurken, kendilerinden önce gelenleri de onurlandırmaları sayesinde gelişti ve dönüşmeye devam etti. Bugün de bunun sürdüğünü görüyorum. Sanat formuna gerçekten önem veren, derinlemesine çalışan, dikkatle dinleyen ve anlamlı işler üretmeye çalışan genç müzisyenler görüyorum.
Ayrıca müziği insanlar arasında köprüler kurmak ve onları bir araya getirmek için kullanan daha fazla sanatçı görüyorum. Bu, benim için her zaman bu müziğin en güçlü yanlarından biri oldu. Caz, halkımızın tarihini, mücadelelerini, sevinçlerini ve dayanıklılığını taşımaya devam ederken aynı zamanda dönüşüyor ve büyüyor. Bu ruh varlığını sürdürdüğü sürece cazın geleceğinin son derece parlak olduğuna inanıyorum.
Mine Gürevin: Caz her zaman gelenek ile yenilik arasında bir denge kurdu. Siz kendi müziğinizde bu dengeye nasıl yaklaşıyorsunuz?
Corcoran Holt: Benim için gelenek ve yenilik birbirinden ayrı şeyler değil, birbirine bağlı kavramlar. Kendi sesinizi gerçekten ortaya koyabilmek için önce tarihe zaman ayırmanız, kökleri anlamanız ve müziğe saygı duymanız gerektiğine inanıyorum. Gelenek bize sağlam bir temel sunar, ancak caz her zaman gelişim, bireysellik ve ifade özgürlüğüyle ilgili olmuştur.
Kendi müziğimde, müziğin ruhuna saygı gösterirken aynı zamanda kendi hikâyemi anlatmaya çalışıyorum. Beste aracılığıyla, sözlü anlatımlarla, aile kayıtlarıyla, groove duygusuyla ya da grup üyelerinin birbiriyle kurduğu etkileşim sayesinde, müziğin hem köklerine bağlı hem de kişisel ve ileriye dönük hissettirmesini istiyorum. Geçmişi taklit etmek istemiyorum, ancak onu her zaman kabul etmek ve ona saygı göstermek istiyorum. Amacım, nereden geldiğimi ve o an bulunduğum noktayı dürüstçe yansıtan bir müzik yaratmak.
Mine Gürevin: Bugün genç Corcoran Holt ile aynı masaya oturabilseydiniz, müzik, hayat ve sanat hakkında ona vereceğiniz en önemli öğüt ne olurdu?
Corcoran Holt: Ona kendine güvenmesini ve süreci aceleye getirmemesini söylerdim. Gelişimin zaman aldığını ve yaşanan her şeyin — zorlukların, kayıpların, zaferlerin ve belirsizliklerin — zamanla kendi sesinin ve hikâyesinin bir parçası hâline geldiğini hatırlatırdım.
Ayrıca ona neşeyi ve topluluk duygusunu asla kaybetmemesini söylerdim. Yolun başında insan yalnızca kendini kanıtlamaya odaklanabiliyor. Ancak zaman içinde müziğin aslında bağ kurmak, iyileştirmek ve hizmet etmekle ilgili olduğunu öğrendim. Müzik sayesinde kurulan ilişkiler, tanışılan insanlar ve paylaşılan anlar gerçekten en değerli şeyler.
Ona mümkün olduğunca çok vakit geçirmesini tavsiye ederdim. Çünkü büyükler bilgiye sahipler ve siz doğru bir yaklaşım sergilediğinizde, çoğu bu bilgiyi paylaşmaya da gönüllü oluyor. Ayrıca bugün dönüp baktığımda, babamla çok daha fazla zaman geçirmek ve şimdi cevaplarını aradığım pek çok soruyu ona sormak isterdim.En önemlisi de açık fikirli kalmasını, alçakgönüllü olmasını ve üretmeye her zaman dürüst bir yerden devam etmesini söylerdim. Çünkü sanattaki gerçek özgürlük tam da orada yaşar.
■
Corcoran Holt: On Tradition, Community, and Finding Your Own Voice
Corcoran Holt stayed in my memory because of the feeling he created on stage. I first saw him years ago in Istanbul while performing alongside Kenny Garrett. Naturally, much of the audience’s attention that evening was focused on Garrett. Yet there was something about the bassist standing a few steps behind him that caught my attention. With every note he played, he seemed to create a quiet but powerful gravitational pull toward the center of the music. Without trying to be flashy or draw attention to himself, he felt like the invisible backbone carrying the entire flow of the performance.
Over the years, I came to realize that Corcoran Holt was much more than simply the bassist in Kenny Garrett’s band. He has performed with some of jazz’s most respected figures, including Steve Turre, Benny Golson, Curtis Fuller, Jimmy Heath, and Wallace Roney, while also developing his own artistic projects. Today, he is helping guide a new generation of musicians as an educator at Arizona State University.
What struck me most throughout this interview, however, was the deeply human perspective that shapes his relationship with music. Whenever Holt speaks about music, the conversation inevitably returns to family, community, mentors, memory, and human connection. According to a story passed down within his family, his great-grandfather even gave music lessons to a young John Coltrane. Perhaps that is why, for Corcoran Holt, jazz is not simply an art form performed on stage, but a way of life passed from one generation to the next.
In this conversation, which moves from the rich jazz tradition of Washington, D.C. to the personal stories behind Freedom of Art, from the lessons he learned alongside Kenny Garrett to his hopes for younger generations of musicians, Corcoran Holt reflects on why music remains one of the most powerful forces for bringing people together.
■
Mine Gürevin: Washington, D.C. has a rich and influential jazz tradition. What do you think is the most important thing this city gives to its musicians, and how has that heritage shaped your own musical identity?
Corcoran Holt: Washington, D.C. gave me community, lineage, and purpose. Growing up there, music was never separated from the people or the culture. The city taught me that jazz is not just about performance- it is about storytelling, mentorship, spirituality, and service. I was fortunate to grow up around elders and masters who carried that tradition with integrity, from the Duke Ellington School of the Arts to the D.C. jazz scene itself.
D.C. musicians have always had a deep sense of groove, honesty, and individuality. There is a certain feeling and intention behind the music that comes from the city’s history and resilience. That heritage shaped my identity by teaching me to value sound, humanity, and connection over ego. It also taught me the importance of carrying the tradition forward while still finding my own voice. Everything I do musically is rooted in those lessons.
Mine Gürevin: Throughout your career, you have worked with many remarkable artists. What has performing alongside Kenny Garrett taught you, both musically and personally?
Corcoran Holt: Performing alongside Kenny Garrett has taught me the importance of commitment, fearlessness, and honesty in the music. Kenny approaches every performance with incredible intensity, spirit, and purpose. Being around that level of artistry for so many years has challenged me to grow not only as a bassist, but as a musician and person.
Musically, he taught me the importance of listening deeply, staying present, and giving everything to the moment. His music demands complete focus and openness. Personally, I have learned a great deal from his discipline, consistency, and dedication to the art form. Kenny has always emphasized authenticity, being fully yourself in the music, and trusting your voice. That has had a profound impact on me throughout my career.
Mine Gürevin: You have also had the opportunity to share the stage with jazz masters such as Steve Turre, Jimmy Heath, Benny Golson, and Curtis Fuller. Is there a piece of advice, a memorable moment, or a lesson from any of these musicians that has stayed with you over the years?
Corcoran Holt: There have been so many moments that have stayed with me. One that I often think about is working with Benny Golson. Mr. Golson carried such wisdom, humility, and grace. He reminded me that the music is about humanity and communication first. Even with all of his accomplishments, he always treated people with kindness and generosity. Mr. Golson was a story teller as well. He would explain the meaning behind his compositions to the listeners. That way they understand what is behind the music. That is something that I carry to the band stand.
I also remember being very young and performing with Curtis Fuller alongside Wallace Roney and John Hicks. I learned quickly that the music requires maturity, patience, and deep listening. Those masters taught through example. They showed me the importance of respecting the tradition while also bringing your full self into the music.
Steve Turre has also been a major influence. He has always emphasized spirit, culture, and authenticity. Being around musicians of that caliber showed me that greatness is not only about technical ability but also about character, consistency, and the ability to move people. Steve is the ultimate professional.
Mine Gürevin: I had the pleasure of seeing you perform in Istanbul with Kenny Garrett. Do you remember that concert or your impressions of the audience in Türkiye? Are there any special memories from your travels and tours that still stand out to you?
Corcoran Holt: Yes, I definitely remember performing in Istanbul. The audience was incredibly warm, passionate, and deeply connected to the music. One of the beautiful things about jazz is how it brings people together across cultures and languages, and I really felt that during that performance. The energy in the room was powerful, and the audience listened with such openness and intensity.
Traveling the world through music has given me so many unforgettable experiences. What stands out most is seeing how music creates connection everywhere. Whether it is in Türkiye, Japan, Europe, or here in the United States, people respond to honesty and feeling. Those moments remind me that music is bigger than all of us and has the power to bring healing, joy, and unity. Music is the universal language.
Mine Gürevin: Family, community, and heritage seem to play an important role in your music. What is the most powerful family story that continues to inspire and influence you today?
Corcoran Holt: One of the most powerful stories for me is learning about my great-grandfather, who was also a bassist in North Carolina. There is a family story that he even gave music lessons to a young John Coltrane when he was a child. Knowing that music existed in my family generations before me has always made me feel connected to something much larger than myself.
My late father also continues to inspire me every day. His words, wisdom, and spirit are deeply present in my music and in my album Freedom of Art. The closing poem on the album was written by him, which made the project feel very personal and spiritual for me. As a father myself now, I think constantly about legacy, healing, and what we pass down to our children. My family continues to shape not only who I am as a musician, but who I am as a person.
Mine Gürevin: You have spoken about your family’s musical roots and stories passed down through generations. How have those stories shaped your understanding of art and your role as a musician?
Corcoran Holt: Those stories taught me that music is about responsibility and connection. I do not see music as entertainment alone. I see it as a way to honor those who came before us and to leave something meaningful for the next generation.
Growing up around culture, oral history, family stories, and community traditions helped me understand that art carries memory. It carries hardships, joy, growth, spirituality, and identity. That understanding has shaped the way I approach my music. I want my work to reflect honesty, vulnerability, and humanity. I also want to create music that brings people together and helps them feel seen and connected.
Mine Gürevin: Freedom of Art is a deeply personal album. Looking back on the recording process, what was the most challenging or emotionally powerful part of bringing that project to life?
Corcoran Holt: The most emotionally powerful part was allowing myself to be fully vulnerable. Freedom of Art reflects so much of my personal journey from family, to fatherhood, grief, transition, love, and healing. Including the voice messages from family members and the poem written by my late father made the project deeply emotional for me.
I wanted the album to feel human and honest, not polished in a way that removed the spirit from it. That required me to be open emotionally during the process. At times it was emotional revisiting certain memories and experiences, but it was also healing. In many ways, the album became a document of my life, my family, and my journey as an artist.
Mine Gürevin: Throughout the album, there is a strong connection between art, memory, and freedom. What does artistic freedom mean to you today?
Corcoran Holt: Artistic freedom means honesty. It means creating from a truthful place without fear. As artists, we often face pressures about expectations, industry standards, or how we are supposed to sound or present ourselves. For me, freedom means trusting my voice and allowing my full humanity to exist within the music.
It also means embracing all parts of my identity- my experiences in D.C., my family, my African heritage, fatherhood, spirituality, jazz tradition, and community. Freedom is the ability to create work that reflects those truths authentically. I believe people connect most deeply when the art is genuine.
Mine Gürevin: In addition to your work as a performer and bandleader, you serve as Assistant Professor of Jazz Bass at Arizona State University. What inspired you to pursue a career in academia, and what has teaching taught you about yourself?
Corcoran Holt: Teaching became important to me because I wanted to give back in the same way that my mentors gave to me. I was fortunate to learn from incredible teachers and elders who invested time, care, and wisdom into my growth, and I feel a responsibility to continue that tradition.
Working with students has taught me patience, empathy, and the importance of meeting people where they are. Teaching has also challenged me to think more deeply about my own process and values as a musician. My students constantly remind me that music is about curiosity, growth, and community.
Academia has given me the opportunity to help young artists develop not only technically, but personally, spiritually, and creatively as well. That is something I value deeply.
Mine Gürevin: As someone who is both an active performer and an educator, what excites you most about the new generation of jazz musicians?
Corcoran Holt: What excites me most is how open this generation is creatively. Young musicians today are not afraid to be themselves, and they are drawing inspiration from so many different experiences and influences while still finding ways to connect back to the tradition. I see students who are deeply curious, collaborative, and interested in building community through the music. Just as I still do today.
I also appreciate how much access they have to information and recordings. At the same time, I encourage them to go beyond just consuming information and really focus on developing their own sound and identity. Technique is important, but honesty and humanity are what ultimately move people. What excites me the most is seeing young artists searching for truth in the music and bringing their full selves into it.
Mine Gürevin: When you look at today’s young jazz artists, what gives you the most hope about the future of jazz?
Corcoran Holt: What gives me hope is that the spirit of the music is still alive. This music has always evolved through younger generations finding their voice while honoring those who came before them, and I still see that happening today. I see young musicians who genuinely care about the art form, who are studying deeply, listening deeply, and trying to create meaningful work.
I also see more artists using music as a way to build bridges and bring people together. That has always been one of the most powerful parts of this music for me. The music continues to adapt and grow while still carrying the history, struggle, joy, and resilience of our people. As long as that spirit remains present, I believe the future of jazz is very bright.
Mine Gürevin: Jazz has always balanced tradition and innovation. How do you approach that balance in your own music?
Corcoran Holt: For me, tradition and innovation are connected. I believe you have to spend time learning the history, understanding the lineage, and respecting the music before you can truly add your own voice to it. The tradition gives us the foundation, but jazz has always been about growth, individuality, and expression.
In my own music, I try to honor the spirit of the music while also telling my own story. Whether it is through composition, spoken word, family recordings, groove, or the way the band interacts, I want the music to feel rooted but also personal and forward moving. I never want to imitate the past, but I always want to acknowledge and respect it. The goal is to create something honest that reflects where I come from and where I am in the moment.
Mine Gürevin: If you could sit down today with the younger Corcoran Holt, what would be the most important piece of advice you would give him about music, life, and art?
Corcoran Holt: I would tell him to trust himself and not rush the process. I would remind him that growth takes time and that every experience — from the struggles, the losses, the victories, to uncertainty — all become part of your voice and your story.
I would also tell him not to never lose joy and community. Early on, it is easy to focus only on proving yourself, but over time I have learned that music is really about connection, healing, and service. The relationships, the people, and the moments shared through the music are what matter most.
I would tell him to spend as much time with the elders as possible. They have the information and so many are willing to share when you carry yourself the right way. I would spend even more time with my dad, and ask all the questions to the answers that I am looking for now.
Most importantly, I would tell him to stay open, stay humble, and continue creating from a place of honesty. That is where the real freedom in art lives.
■
Dark Blue Notes in English
Corcoran Holt official
Mine Gürevin’in Dark Blue Notes’daki diğer yazıları
Dark Blue Notes’da Röportajlar
