Birkaç yıl önceydi. All About Jazz portalinde Jimmy Page (Led Zeppelin) ve Billy Gibbons (ZZ Top) ikilisinin kaydettiği caz albümünün yakında yayınlanacağına dair bir haber okumuştum. Albüm, Blue Note şirketinin, daha geniş bir dinleyici kitlesine ulaşmak amacıyla cazcı olmayan müzisyenlere, cazdan ilham alan albümler kaydetme tasarısını ikiliye götürmesiyle gündeme gelmiş.
Page ve Gibbons, Stairway to Waco albümünün kayıtları için stüdyoya girmiş ve bu proje için yaptıkları besteleri kaydetmeye başlamışlar. Her ikisinin bestelerinin de aslında başka şarkılardan hatta birbirlerinin eski şarkılarından arak olduğu ortaya çıkınca, ki Led Zeppelin ve ZZ Top tarihine aşina olanlar için şaşırtıcı bir durum değil, ikilinin arasında hukuksal bir didişme başlamış, Page ve Gibbons birbirine girmiş. Neticede sulh ilan edilmiş ve albümün 2022’nin Haziran ayında yayınlanması kararlaştırılmış.
Sonrasında her ne olduysa albüm yayınlanmadı.
Malumunuz, caz, başkaca kaynakların yanı sıra, blues temeli üzerinde büyüyen bir müzik türü. Led Zeppelin ve ZZ Top müziği son tahlilde blues rock olmasına rağmen, her iki grubun da yolu cazla çakışmadı. Canlı performanslarında cömertçe doğaçlıyorlardı ancak bu durum yaptıklarının caz olduğu anlamına gelmiyor.
Robert Plant‘in geçtiğimiz yıl New Orleans’taki bir yardım konserinde Black Dog‘un caz versiyonunu söylemesi istisna olmaktan öteye geçmiyor. Bu icrayı seyredebileceğiniz bağlantıyı şuraya bırakayım. Swing stilinde yeniden düzenlenmiş şarkıda orkestra az çok doğaçlıyorsa da, Plant’in söyleyiş biçimi, bildiğimiz ve takdir ettiğimiz halinden farklı değil. Hani caz demeye bin şahit ister.
Kaldı ki Led Zeppelin ve üyelerinin cazla yakınlaşmamış olmalarında yadırganacak bir durum yok; zaten şart da değil, rock müzik tarihinin en güzel şarkılarının birçoğuna imza attılar ve unutulmazlar arasındaki haklı yerlerini aldılar.
Bu girizgahın ve yukarıdaki Youtube penceresinin yazıyı nereye sürüklediğini anlamışsınızdır. Tamamiyle Led Zeppelin şarkılarından oluşan yeni bir caz albümünü tanıtacağım.
Danimarkalı davulcu Karsten Bagge liderliğindeki The Song Remains grubu, bu ay yayınlanan A Jazz Tribute To Led Zeppelin albümünde efsanevi grubun şarkılarını özgün düzenlemelerle yorumluyor. Claus Waidtløw tenor saksofonda Robert Plant’i canlandırırken, gitarist Thor Madsen, Jimmy Page’in yerini almış. Her ikisi de gençken grubun hayranı olan basçı Jesper Bodilsen ve Bagge, solistlere, üzerinde güvenle doğaçlayacakları sağlam bir zemin inşa ediyorlar, icralara, etkilenilmesi mümkün olmayan groove hissini veriyorlar.
Bagge’in düzenlemeleri de icralar da cover grubu kolaycılığında değil. Immigrant Song‘da şarkının orijinal halinden bir hayli uzaklaşsalar da çoğunlukla aşinalığın konforunu kullanıyorlar. Dinlediğimiz caz ama şarkı aynı kalıyor. Babe, I’m Gonna Leave You, Stairway to Heaven ve Kashmir‘de olduğu üzere daha başlangıçta, No Quarter ve Dazed And Confused’da icra ilerledikçe şarkı açığa çıkıyor.
Madsen’in soloları, tümüyle yeni cümlelerlerden oluşuyor ve Led Zeppelin müziğine yakışır şekilde ısırıyor. Müziğin cazlaşmasınındaki başrol ise Waidtløw’un enfes soloları. Bana kalırsa Led Zeppelin müziğini tanımıyor olmasının bu başarıda payı çok.
The Song Remains, rock ile caz arasında enfes bir denge kuruyor, Led Zeppelin klasiklerinde olmadığını varsaydığımız caz özünü şaşırtıcı derecede başarıyla açığa çıkarıyorlar. Üstelik bunu seyirci önünde canlı çalarak beceriyorlar.
Cazseverlerin endişelenmesine gerek yok; A Jazz Tribute To Led Zeppelin enfes bir caz albümü. Rock müzik tutkunlarının ise ezbere bildikleri şarkıların yeni hallerini dinlemekten keyif alacağına eminim.
Yok mu Karsten Bagge & The Song Remains grubunu bize bu memlekette canlı izlettirecek bir kulüp ya da konser salonu?
■
Meraklısına Notlar:
- Turgay Yalçın’ın Dark Blue Notes’daki yazıları
- 2024’de çıkan diğer caz albümleri.
- Karsten Bagge resmi web sitesi.
■■■
