Klasik kompozisyon eğitiminin disipliniyle cazın doğaçlamaya açılan kapısı, Ercüment Orkut müziğinde uzun zamandır yan yana duruyor. Bir tarafta büyük orkestralar için yaptığı düzenlemeler, film ve dizi müzikleri, müzik direktörlüğü, diğer tarafta piyano başında iç sesini arayan bir caz müzisyeni var. 2015 tarihli Low Profile ve 2018’de yayımlanan Persona’dan sonra gelen üçüncü solo albümü Far From Both Ends, iki dünyanın arasından dinleyicisine ulaşıyor.
11 Eylül’de LoftCaz Records etiketiyle yayımlanan albümde Orkut’un piyanosuna Tolga Bilgin trompet, Kağan Yıldız kontrbas ve Volkan Öktem davulla eşlik ediyor. Kadro tanıdık bir caz dörtlüsü formunda olsa da müzik, bu alışıldık yapının içinde dört müzisyenin birbirini takip ettiği özgür bir diyaloğa dönüşüyor. Orkut’un çağdaş kompozisyon geçmişi burada kendisini gösterirken doğaçlama, bestelerin içinde yazılmış olanın devamında duruyor.
“Greed” ve “Youth” gibi sekiz dakikayı aşan parçalar, müziğin kendi ritminde ilerlemesine izin veriyor. “Sleep Patterns” ve “Genes” albümün uzun soluklu anlatısını sürdürürken, “Checks and Balances” daha kısa bir forma çekiliyor. Albümde “Prize of Light”ın iki farklı kaydına yer verilmesi ise aynı bestenin iki ayrı yorumunu yan yana getiriyor. Temalar genişliyor, doğaçlamalar açılıyor ve dörtlünün arasındaki müzikal sohbet parça boyunca şekil değiştiriyor.
Albümün prodüksiyonunu Ercüment Orkut, Tamer Temel ve Tansu Özyurt birlikte üstleniyor. 30–31 Ekim ve 1 Kasım 2025’te İTÜ Dr. Erol Üçer Müzik İleri Araştırmalar Merkezi’nde (MİAM) kaydedilen albümde kayıt mühendisi Oğuz Öz’e Baver Aydemir eşlik ediyor. Miks Emre Malikler’e, mastering ise Christoph Stickel’e ait.
Albümün adı da Orkut’un müzikal yolculuğunu okumak için güzel bir kapı açıyor: Far From Both Ends, yani “iki uçtan da uzakta.” Orkut yıllardır o iki ucun arasında hareket ediyor. Mimar Sinan’daki kompozisyon eğitiminden Aydın Esen’le yaptığı caz çalışmalarına, TÖZ’den pop düzenlemelerine, küçük topluluklardan büyük orkestralara uzanan bir yol bu. Orkut ne bir uca yaklaşmaya ne de diğerinden vazgeçmeye çalışıyor. İki dünyanın arasında, yıllar içinde oluşturduğu kendi müzik dilinde duruyor.
Orkut’un son yıllardaki çalışmalarına bakıldığında bu dönüş daha da anlamlı. Kenan Doğulu’nun İhtimaller projesinin müzik direktörlüğünü üstlendi. 2024’te Abbey Road Studios’da kaydedilen İhtimaller II için düzenlemeleri hazırladı. Symphonity projesinde senfonik düzenlemeler ve müzik direktörlüğü yaptı. Film ve televizyon için besteledi, orkestrasyon yaptı, başka müzisyenlerin dünyalarının içine girdi. Far From Both Ends ise bütün bu kalabalığın ardından yeniden kendi adına konuştuğu bir kayıt.
Orkut’un piyanosu albümün merkezinde olsa da bütün hikâyeyi tek başına anlatmıyor. Tolga Bilgin’in trompeti melodilere başka bir renk katarken, Kağan Yıldız ve Volkan Öktem de müziğin akışını belirleyen güçlü ortaklara dönüşüyor. Özellikle Öktem gibi güçlü ve karakteristik bir davulcunun bulunduğu bir grupta ritmin geride kalması zaten pek mümkün değil. Böylece albüm, bir piyanistin çevresinde kurulmuş eşlikçi kadrosundan çok dört müzisyenin birlikte hareket ettiği bir topluluk fikrine yaklaşıyor.
Far From Both Ends aynı zamanda Orkut’un ilk solo albümü Low Profile’dan on bir, Persona’dan ise sekiz yıl sonra geliyor. Aradaki zaman Orkut’un aranjör, besteci, müzik direktörü ve icracı olarak başka müziklerin içinde geçirdiği yılları da taşıyor. Yeni albümü bu nedenle bir “geri dönüş”ten çok, yıllar boyunca biriken bütün bu deneyimin yeniden caz dörtlüsünün içine bırakılması gibi dinlemek daha doğru olabilir.
Albümün 180 gram plak olarak da basılması bu hikâyeye küçük ama güzel bir ayrıntı ekliyor. Far From Both Ends’in görsel dünyasında kapak tasarımını Bamdad Espahbod üstlenirken, fotoğraf ve video çalışmaları Kadir Şenses ile Yalım Akın imzasını taşıyor. Albüm, hızlı tüketilecek parçalar toplamından çok başından sonuna bir bütün olarak dinlenmek isteyen bir kayıt izlenimi veriyor. Temalar açılıp genişlerken dört müzisyen bazen ayrı yönlere gidiyor, bazen aynı noktada yeniden buluşuyor.
Far From Both Ends, Orkut’un yıllardır farklı yönlerden beslenen müzik dilinin bugünkü karşılığı. Bazen müzisyenin kendi sesini bulduğu yer, uçlardan biri değil, ikisinden de yeterince uzaklaştığı yerdir.
■
Mine Gürevin’in Dark Blue Notes’daki diğer yazıları
Dark Blue Notes’da Vitrin
Ercüment Orkut resmi web sitesi
Ercüment Orkut Instagram
LoftCaz Records Instagram
Far From Both Ends LP
