Please scroll down for ENGLISH
Güzel bir müziğin içinde, bazen, eski bir dostla ansızın karşılaştığımda ettiğimiz sohbetin samimiyetini ve sıcaklığını bulurum. Aradan zaman geçmiş olsa bile o ayaküstü sohbette konuştuğumuz konular o an aklımıza geliyor ve ilk defa konuşuluyor olmasına rağmen tanıdık, bilindik şeylerdir sanki.
Bir arkadaşınızı kaybettiğinizde ise bu sohbetleriniz ansızın aklınıza geliverir. Hüzünlendiren melankolik anıların yanı sıra gülümseten anlar da yazılıdır hatıra defterinizde. Bu hayatın garip bir ikilemidir.
Gitarist Dan Liparini ve basçı Alex Tremblay’in, bu, yoksunluklarından sığınakları olarak nitelendirebileceğimiz yeni albümleri Miss You, Dear Old Friend, 26 Ocak tarihinde La Reserve ile yayımlandı. Gitar ve kontrbas ikilisi olarak kaydedilen albümde David Mann ve Redd Evans’ın 1947 tarihli caz standardı No Moon at All dışında diğer bütün parçaların bestesi Tremblay ve Liparini’ye ait. Bu albümü ilk defa dinlediğinizde az önce bahsettiğim sohbet sırasındaki aşinalık hissini duyacaksınız.
‘Miss You, Dear Old Friend’ iki müzisyen için de huzur ve melankoli arasında bir boşluğa oturuyor.
‘Miss You, Dear Old Friend’ iki müzisyen için de huzur ve melankoli arasında bir boşluğa oturuyor. Derin bir özlem ve yeniden bağ kurmaya karşılık gelen bir anlam ifade ediyor. Tremblay, albümden bahsederken ansızın kaybettiği ve bas çalmasına neden olan en eski dostlarından biri için bir veda mektubu yazmak istediğinden bahsediyor. Ama aynı zamanda uzun süredir birlikte müzik yapamayan iki dostun albüm dolayısıyla bir araya gelişlerini de ifade ediyor. Hayat böyle bir şey işte. Bir tarafta vedalaşma diğer yanda ise yeniden kavuşma.
Tonları birbirine benzeş iki enstrümanın ahşabın doğal sesinden aldıkları güçle birbirine karışan melodileri bu albümü kalple duyumsanan güzel müzikler listemize ekliyor.
Burak Sülünbaz’ın yazıları BURADA
Alex Tremblay & Dan Liparini: Miss You, Dear Old Friend (La Reserve)
When I suddenly meet an old friend, I sometimes find the sincerity and warmth of our conversation in the midst of beautiful music. Even if time has passed since we last seen each other, the topics we talked about in that casual conversation come to mind at that moment, and even though it is the first time we talk about them, they are familiar, familiar things.
When you lose your friend, these conversations suddenly come back to you. Your scrapbook contains melancholic memories that make you sad as well as moments that make you smile. This is kind of strange dilemma of life.
Guitarist Dan Liparini and bassist Alex Tremblay‘s new album Miss You, Dear Old Friend, which can be described as their shelter from this deprivation, was released on January 26th via La Reserve. Recorded as an acoustic guitar and double bass duo, the album is composed by Tremblay and Liparini, except for David Mann and Redd Evans’ 1947 jazz standard No Moon at All. When you listen to this album for the first time, you will feel the familiarity of the conversation I mentioned earlier.
‘Miss You, Dear Old Friend’ locates in a space between peace and melancholy for the two musicians.
‘Miss You, Dear Old Friend’ locates in a space between peace and melancholy for the two musicians. It expresses a deep longing and a sense of reconnection. When talking about the album, Tremblay mentions that he wanted to write a farewell letter after passing of one of his oldest friends who caused him to play bass. But at the same time, he also expresses his feeling about the coming together with Dan is also positive. They haven’t made music together for a long time. And this album is a reconnection for them. This is what life is like. Saying goodbye on one side and reunion on the other.
The melodies of two instruments with similar tones, blending together with the power they get from the natural sound of wood, add this album to our list of beautiful music heard with the heart.
La Reserve web site is HERE.
