Sibirya’nın Tümen kırsalından yola çıkan bir gezgin keşişin tarihin yönünü değiştirebileceğini kim düşünebilirdi ki? Rus İmparatorluğu’nu üç yüzyılı aşkın süre yöneten Romanov Hanedanı’nın çöküşüne sebep olan manipülasyon ustası, gizemli, mistik, aşk makinesi Grigory Yefimoviç Strannik Rasputin (Rusça’da strannik, gezgin, seyyah, hacı anlamına geliyor) ve onun absürt hayatı hep merak edilmiştir.
Hatta adına şarkı bile yazılmıştır. Boney M’in 1978 yılında piyasaya sürdüğü şarkısı hem bir dans klasiği oldu hem de Rasputin’nin hikayesinin tekrar hatırlanmasını sağladı. Hazır hatırlanmışken bana da bunu yazmak düştü.
Rasputin isminin anlamı, sefahat düşkünü ve yoldan çıkmış demekti. İsmine münhasır derler ya, ne kadar doğruymuş. Döneminde, onu akranlarından ayırt eden bir karakteri vardı. Doğuştan içgörü ve sezgiye sahipti. Khilistizm tarikatında dini eğitim aldı. Ama tatmin olmadı. Yollara düştü. Zamanın spiritüelizm ruhunu, mistizim ve gizemcilik ile birleştirip insanları etkilemeyi başardı.
Gezgin olarak gittiği köylerdeki konuşmaları, anlattığı gizemli dini hikayeleri, aykırı fikirleri ve kehanetleri kulaktan kulağa yayıldı. Şifa dağıtıyordu. Ellerini hastalığın olduğu bölgeye koyduğunda hastalar iyileşiyordu. Ünü günbegün daha çok insana ulaştı. Çarlık Rusyası başkenti St.Petersburg’ta bile konuşulur oldu. Zaten hedefi de buydu. Güç ve iktidar istiyordu.
St. Petersburg’a geldi. İlk işi meydanındaki ünlü Malinnik isimli geneleve gitmek oldu. Aldığı dini eğitiminin tam tersine içkiye ve kadınlara düşkündü. Genelevin alt katındaki meyhanede bolca votka devirdi. Sonra gıcırdayan merdivenlerden üst kata çıktı. İçeri girdi. Fahişeler salonun ortasında toplanmış dans ediyorlardı.
Bir anda garip bir sessizlik oldu. Onu hemen tanıdılar. Kenara doğru açılıp reverans yaptılar. Bazıları “Keşke bu gece beni seçse” diye dua etti. Hipnoz yeteneği bilindiği için kimse uzun süre gözlerinin içine bakamadı. Sadece biri dışında.

Yekaterina. Malinnik’in en belalı ve güzel kızı. Ona Russian Queen diyorlardı. Gözlerinin içine dik dik baktı. Rasputin şaşırdı. Etkilenmişti. Sonrası mâlum, şehvet dolu hoş bir gece geçirdiler. Kadınlar arasındaki fısıldamalar çığ gibi büyüdü.
Rasputin’in gizemi, mistik karakteri ve ünü onu kısa sürede saraya taşıdı. Bir Ortodoks Noel akşamında Hanedan’nın son Çarı II. Nikolay ve İngiltere kraliçesi Victorya’nın torunu olan eşi Çariçe Aleksandra’nın davetlisi olarak saraya adımını attı. Tabii ki yanında Yekaterina da vardı. Ona söz vermişti. Çariçenin yardımcısı yapacaktı. Sözünü tuttu.
Gece boyu acayip hikayeler, gizemli cümleler, kahkahalar sarayda yankılandı. Çariçe de Rasputin’den etkilenmişti. Ama aklında sürekli oğlu veliaht Aleksey vardı. O bir hemofili hastasıydı.
Çariçe Hemofili hastalığı taşıyıcısıydı. Hastalık, evlendiğinde İngiltere’den Rus topraklarına taşınmıştı. (Hemofili hastalığı bu yüzden ‘Royal Disease’ olarak anılır.) Bu durum onu melankolik ve tedirgin bir kadın yapmıştı. Aleksey akranları gibi koşup oynayamıyordu.

En son sarayın bahçesinde düşüp dizini vurduğunda günlerce yatağından çıkamadı. Kanaması günlerce devam etti. Bacağındaki kocaman morluklar ve şişlikler genç veliahtı uyutmuyordu. Gücü her şeye yeten Çariçe çocuğunu iyileştiremiyordu. Çaresizdi. Aleksey’in acısı içini parçalıyordu. Bir mucizeye ihtiyacı vardı. Sarayın kilisesine sığınmıştı.
Her akşam mum yakıyor ve “Tanrım! Merhametine sığınıyorum. Beni affet! Oğlumun acılarının sebebi benim! Keşke evlenmesiydim. Onun acılarını dindir” diye dua ediyordu.
Rasputin’nin bu zaafı görmesi uzun sürmedi. İstediği fırsat ayağına gelmişti. Bir akşam yemekten sonra kütüphanede içki içerken Çariçe’ye “Oğlunu iyileştirebilirim” dedi.
Kraliçe’nin gözleri parladı. O gece mucizenin ta kendisi oluvermişti. Peki, herkesin kutsal bir kurtarıcı gibi gördüğü Rasputin’i, Yekatarina nasıl görüyordu? Hiç merak ettiniz mi?
Hadi Yekatarina’nın günlüğüne göz atalım:
“Bendeniz Yekaterina. Çariçenin sadık kulu, Rasputin’nin bilmem kaçıncı aşığı. Bir de onu benden dinleyin!”
“Çok eskiden Rusya’da bir adam yaşardı. İri yarı ve güçlüydü. Gözlerinde alevli bir parıltı vardı. Çoşku ve ateş doluydu. Ra Ra Rasputin”
“Rusya’nın en müthiş aşk makinesi!”
“Aleksey’i odasında ziyaret ediyor. Garip garip dualar ediyor. Hipnoz ederek acısını dindiriyordu.”
“Lanet olsun. Çariçe ona daha çok bağlanıyor! Nefret ediyorum ondan.”
Bunu nasıl mı yapıyordu? Aleksey’i nasıl mı iyileştiriyordu?
Anlatayım. Ağrısını gidermek için kullandıkları aspirini bıraktırarak. Aspirin kanı sulandırıyor ve kanama süresini uzatıyordu. Aspirini almayınca kanamaları da azalıyordu.
“Nasıl da kimsenin aklına gelmedi. Sen bir şeytansın!”
“Artık sarayda hanedan üyesi gibisin. Başardın.”
“Siyasi konulara bu kadar hakim olduğunu bilmiyordum.”
Günlüğün ilerleyen sayfalarında ise “Şehveti ve iktidar arzusu onu çok zalim yapıyor” cümlesi nerdeyse her sayfada tekrarlıyordu.
Şimdi sizi o geceye götürüyorum. Ateşli bir ruhun söndüğü geceye.
“Odama geldi. ‘Prens Yusupov beni sarayına davet etti. Hazırlan gidiyoruz’ dedi.”
“Biliyordum, onlar da beni çok sevdiler.”
“Nihayet isteklerim oluyor” diye sürekli tekrarlıyordu. Ona “Gitme!” dedim.”Sarayın kuytu köşelerinde itibarlı muhalif oligarklar konuşuyormuş. Duymuşlar. Seni öldürecekler. Onlar çok acımasız. Senden nefret ediyorlar.” dedim. Her zaman ki gibi beni dinlemedi.
En sevdiği siyah takımını giydi. Saçını ve sakalını düzeltti. O gece sarayda her şey normal gözüküyordu. Şarap ikram ettiler. Harika orman meyveli pasta yanında. Siyanürü esirgememişler tabii ki. İlginç olan ve herkesi hayrete düşüren, üç kadeh içmesine rağmen hiçbir şey olmamasıydı. Şaşkınlık kısa bir süre sonra yerini korkuya bıraktı. Bu nasıl olabilirdi. Gerçekten efsunlu muydu?
Tek çareleri kalmıştı. Mutfağa şarap almaya gittiğinde arkasından saldırıp, üzerine mermi yağdırdılar. Onlarca mermi bedenini parçalamasına rağmen yerde hâlâ bir şeyler fısıldıyordu.
Oligarklar ne yapacaklarını şaşırdılar. En sonunda içlerinden biri, “Neva nehrine atalım” dedi. Öyle de oldu. Kocaman ellerini bağladılar, arabaya koyup Neva nehrine attılar. Ölümü bile gizem doluydu. Neva nehrinin soğuk sularında son bulan hayatı, koskaca bir yalandan ibaretti.
1916 Ocak ayının ilk günlerinde bedenini bulan balıkçı Rasputin’i sudan çıkartırken, “Tövbe edebilmek için önce günah işlemek gerekir” dediğini iddia etti. Uzun süre bu olayın etkisinden kurtulamadı.
Ah siz Ruslar! Hâlâ diskoda, kulüpte, bu mistik şarkıyı duysanız, “Ra, ra, Rasputin! Lover of the Russian Queen!” diye haykırıp sefahat düşkünü, manipülasyon ustasının hikayesi ile çılgınlar gibi dans edip kendinizi kaybedersiniz..
■
Oktay Gökkaya’nın diğer yazıları
Dark Blue Notes’ta Vitrin
Boney M. Instagram




