Arşiv kayıtları alanında çok güzel işler yapan Resonance Records 2022’nin Nisan ayında Charles Mingus’un, efsanevi Ronnie Scott’s caz kulübündeki 1972 konser kayıtlarını The Lost Album From Ronnie Scott’s adıyla 3 CD ve 3 LP’den oluşan setler halinde yayınladı.
Konser Mingus’un sözleşmesine sahip Columbia Records profesyonelleri tarafından kaydedilmiş, dolayısıyla kayıt kalitesi oldukça tatminkar. 1973’de Columbia, beklenmedik ve acımasız bir kararla sözleşmelerini feshettiği müzisyenler kervanına Mingus’u da katınca kayıtlar sanatçının özel arşivinde yıllanmaya, demlenmeye terk edilmiş. Resonance tayfasının arşiv madenciliği sayesinde keşfedilen bu unutulmuş kayıt sanatçının mirasının haklarını koruyan Jazz Workshop, Inc. tarafından da onaylanmış.
Uzun kariyere sahip bir çok müzisyenin de yaşadığı çöküş sürecine benzer şekilde 1966’da inzivaya çekilen Mingus 1970’de sahneye geri dönmüş ve sağlığını onu müzikten el çekmeye zorladığı son dönemine kadar üretken bir dönem yaşamıştı.
Her ne kadar bu geri dönüşün başlarında, yeni grubuna, efsanevi yıllarında birlikte çalıştığı piyanist Jaki Byard ve davulcu Dannie Richmond dahil olmuşsa da kısa süre sonra ikisi de yollarına gittiler. Arada farklı müzisyenlerle çalışmış olsa da piyanist John Foster ve davulcu Roy Brooks düzenli olarak grupta yer almaya başladı. Keza tenor saksofoncu Bobby Jones ve 60’ların ortasından beri Mingus gruplarında çalan alto saksofoncu Charles McPherson da grubun sabit elemanları haline geldi. Bu konserin de parçası olduğu turnede, bıyığı henüz terlemiş John Faddis trompette yer alıyor.
Mingus müziğinin ana karakteri sayılacak ‘organize kaos’ olgusunun kısmen yansıdığı konser performansları, 60’lardaki ya da hemen bu turne sonrasında teşkil edeceği efsane kadrolar düzeyinde değil. Solistlerin, söz konusu Mingus kadrolarında çalan Eric Dolphy, Clifford Jordan, Booker Ervin, Don Pullen veya George Adams düzeyinde virtüözler olmaması bir yana, bestelerin çılgınca devinen yapılarını yorumlayabilecek, onları farklı düzeylere taşıyabilecek devrimci ruhtan yoksun olmaları bu konser kaydını, yaşarken yayınlanan albümler seviyesine taşımaya engel. Özellikle trompetçi John Faddis‘in üst oktavda fazlasıyla dolanan soloları, alto saksofoncu Charles McPherson‘ın ziyadesiyle ‘uslu’ çalışı, alışıldık Mingus cümbüşünü yansıtmaktan uzak olsa da konserdeki icralar akmakta zorlanmıyor. Nihayetinde gözünü, kulağını ekibinin üzerinden bir an bile ayırmayan mükemmeliyetçi bir liderden bahsediyoruz.
Tabii ki bu keyfekeder bir eleştiri. Yoksa Mingus müziğinin küçük bir salonda nasıl tınladığının tanığı olmak cazseverler için bulunmaz bir nimet. Kaldı ki konserin akışı içinde küçük zirveler de yok değil. Misal; Mingus’un magnum opus’u Fables of Faubus ve ileride caz klasikleri arasında yer alacak olan yeni bestesi ‘Orange Was the Color of Her Dress, Then Silk Blues‘ salonu sarsacak coşkuyla icra edilmiş.
Netice olarak, Mingus müziğinin sıkı takipçisi iseniz mutlaka edinmeyi isteyeceksiniz. Eğer aşina değilseniz klasik albümlerinden başlamakta fayda var.
Charles Mingus bass Charles McPherson alto saxophone Bobby Jones tenor saxophone Jon Faddis trumpet John Foster piano Roy Brooks drums
2022 Resonance Records
