For English version of Kenny Dorham: Blue Bossa In The Bronx: Live From The Blue Morocco Please Scroll Down
Bu yıl Record Store Day’de Resonance Records şirketi tarafından ilk defa yasal kayıt olarak yayımlanan Kenny Dorham: Blue Bossa In The Bronx: Live From The Blue Morocco, 1967 yılında Blue Morocco’da kaydedilmiş, büyük bir konser performansından ziyade otantik bir müzik gecesini arşivleyen canlı bir caz kaydı. Trompetçi Jeremy Pelt, albümün iç kapak notlarında albümün caz tarihinde ham, filtrelenmemiş bir an, müzisyenlerin alabildikleri konserleri çaldıklarını gösteren bir yaşam kesiti olarak önemini vurguluyor. Caz müzisyenleri, bugün de halen oldukları gibi o zamanlarda da işçi sınıfına mensup, pek iyi olmayan ücretlere, yüksek işçilikli müzikler üretirlerdi. Bu yüksek işçilikle bezeli yaratıcı üretimler caz sanatının temelini oluşturuyor. Blue Bossa In The Bronx, geçmişte de bugünde de starlaşamamış ama vasıflarıyla cazı yücelten hakiki caz işçilerin anılarına bir saygı duruşu.
Albümün lideri olan Kenny Dorham, Freddie Hubbard ya da Miles Davis gibi ana akım şöhrete ulaşamamış olmasına rağmen dönemdaşları tarafından saygı görüyordu. Kirli ve keskin olarak tanımlanan farklı trompet tonu onu hemen tanınır hale getirmişti. Dorham, Blue Note Records’un bilinirliğine etki eden afro-cuban ve bossa nova müziklerin sofistike bir müzik olarak saygınlık kazanmasında da başrol oynamıştır. Armoni ve melodiye olan sofistike ama hassas yaklaşımı, onun sanatını bilenler tarafından bugün bile yüceltilmekte.
Albümde Dorham’ın yanı sıra piyanist eşsiz Cedar Walton, basçı Paul Chambers, efsanevi alto saksafoncu Sonny Red ve davulcu Denis Charles yer alıyor. Parça listesinde Dorham’ın en ünlü parçası Blue Bossa’nın tematik varyasyonlarla başlayan ve coşkulu süslemelere dönüşen canlı solosu ile tanınmış besteleri yer alıyor. Alto efsanesi Sonny Red benzersiz ve duygusal açıdan yoğun bir alto saksafon performansıyla dinleyicileri şaşırtıyor. Tuhaf ama samimi tarzı ile öne çıkıyor.
Dorham’ın Charlie Parker’ın Confirmation parçasındaki çelik gibi çevik performansı, Sonny Red’in Parker’ın ruhunu onurlandıran solosu, Chambers’ın arşeli bas solosu ve Walton’ın zeki piyano doğaçlamaları albümün öne çıkan anlarından. Zamansız müziklerden My One and Only Love baladında Dorham’ın çalışı güçlü dışa dönüklük ile hassas melankoliyi dengeliyor. Parçalar arasında pek çok caz standardından ödünç alınan birer ikişer ölçülük alıntılar yüzünüzü gülümsetecek.
Bernard Drayton tarafından orijinal master tape’lerden transfer edilen 58 yıllık kayıtlar teknik açıdan mükemmel değil. Enstrümantal denge dalgalanıyor ve bazı bölümler çok uzak veya çok yakın hissediliyor. Ama kayıt kalitesi bazı tarihi kayıtlarda maalesef karşılaştığımız kabul edilemez boyutlardaki gibi asla değil. Bununla birlikte, ham ve sinematik kalite dinleyicilere o tarihi caz anlarının içindeymiş hissi veriyor. Drayton’ın arşivi, caz müzisyenlerinin prestijden ziyade tutku için çaldıkları bir dönemin ruhunu koruyarak gelecekte daha fazla yayın ile karşımıza çıkabilir. Resonance Records ve bol ödüllü prodüktör Zev Feldman caz tarihinin tozlu sayfalarına açılan sihirli bir kapı daha araladı. Bu kıymetli eserin tadını çıkarırken yeni kayıtların gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum.
Kenny Dorham: Blue Bossa In The Bronx: Live From The Blue Morocco
Kenny Dorham: Blue Bossa In The Bronx: Live From The Blue Morocco, released offically for the first time via Resonance Records on Record Store Day this year, is a live jazz recording recorded at the Blue Morocco in 1967, archiving an authentic night of music rather than a big concert performance. In the liner notes, renowned trumpeter Jeremy Pelt emphasizes the album’s importance as a raw, unfiltered moment in jazz history, a slice of life that shows musicians playing the gigs they could get. Jazz musicians then, as they still are today, belonged to the working class and produced highly labor-intensive music for not very good money. This high level of creative production is the foundation of the art of jazz. This album is a tribute to the memories of real jazz workers who did not become stars in the past or in the present, but who glorified jazz with their qualities. This recording containes liner notes by Bob Blumenthal, interviews by jazz greats Eddie Henderson, Charles Tolliver, Reggie Workman, Dan Morgenstern and others.
The album’s leader, Kenny Dorham, was respected by his contemporaries despite not achieving mainstream fame like Freddie Hubbard or Miles Davis. His distinct trumpet tone, described as dirty and sharp, made him instantly recognizable. He also played a leading role in the recognition of Afro-Cuban and Bosa Nova music as sophisticated music, which influenced the recognition of Blue Note Records. His sophisticated yet sensitive approach to harmony and melody is still praised by those who know his art today.
The album features Dorham, along with the incomparable pianist Cedar Walton, bassist Paul Chambers, legendary alto saxophonist Sonny Red and drummer Denis Charles. The tracklist features Dorham’s most famous piece, Blue Bossa, with a lively solo that begins with thematic variations and turns into passionate ornamentation, as well as his well-known compositions. Sonny Red surprises listeners with a unique and emotionally intense alto saxophone performance. I must admit that he stands out with his strange yet sincere style.
Dorham’s steely-smooth performance on Charlie Parker’s Confirmation, Sonny Red’s soul-honoring solo on Parker, Chambers’ arching bass solo and Walton’s clever piano improvisations are some of the album’s highlights. Dorham’s playing balances powerful extroversion with tender melancholy on the timeless ballad My One and Only Love. During the tracks, one or two bars of quotes borrowed from many jazz standards will bring a smile to your face.
The 58-year-old recordings transferred by Bernard Drayton from the original mastertapes are not technically perfect. The instrumental balance fluctuates and some sections feel too far or too close. But the recording quality is never at the unacceptable levels we unfortunately encounter in some historical recordings. However, the raw and cinematic quality gives the listener the feeling of being present in those historic jazz moments.
Drayton’s archive may be released in the future with more releases, preserving the spirit of an era when jazz musicians played for passion rather than prestige. Resonance Records and multi award winning producer Zev Feldman have opened another magical door to the dusty pages of jazz history. I eagerly await the new recordings to come as I am enjoying this precious one.
You can BUY THE ALBUM
More writings by Burak Sülünbaz is HERE
