Önce sondan başlayalım; Espen Eriksen bu olağanüstü albümün son parçasında bir sürprize yer verip, Roman Polanski’nin 1968 yapımı kült filmi Rosemary’s Baby için Krzysztof Komeda‘nın bestelediği ana temanın beklenmedik bir yorumuyla kapanışı yapıyor.
Gotik sayılabilecek piyano vuruşları, ürkütücü ve uzayan bas sürüşleri, orijinal parçadaki kadın vokallerinin yerini alıyor ve sonlara doğru Eriksen’in klavye dehası bizi korku ve gizemden uzaklaştırıp sessiz bir melankoliye sürüklüyor. Eriksen’in daha önceki kayıtlarında da olduğu gibi yaşam ve ölümün gizemi üzerine düşünmeden edemiyorsunuz.
Oslo ve Polonya’da kaydedilen bu albümde Espen Eriksen Trio’ya (Eriksen piyanoda, Lars Tormod Jenset double bassta ve Andreas Bye davulda), saksafonda uzun süredir birlikte çalıştıkları Andy Sheppard eşlik ediyor. Yedi parçanın yer aldığı albüm birçok duygu arasında gidip geliyor; kâh meleksi, kâh isyankâr, kâh iyileştirici tonlara batıp çıkıyor. Eriksen’in ustalığının yanı sıra Sheppard’ın heyecan veren katkısının hakkını vermek gerek. Bir alkış da kayıt için.
