Please scroll down for ENGLISH.
Bloom: çiçeklenme, ilkbaharın müjdecisi, hayatın genç ve taze hali, yaşamın -ilk, bazense ikinci- baharı. Bloom, Bill Laurance’ın The Untold Orchestra ile kaydettiği ilk stüdyo albümü. Adına uygun olarak 26 Nisan 2024’te ACT’ten yayınlanıp -en azından kuzey yarım kürede- ilkbaharın içine doğuyor.
Bill Laurance ve The Untold Orchestra daha önce 2021 yılında, EFG Londra Caz Festivali’nde birlikte sahne almışlar. Bu konser de kaydedilmiş, Youtube’da ve ayrıca bir albüm olarak yayınlanmış, ortaya da bu iki tarafın ileriki yıllarda gerçekleştirmesi muhtemel iş birliklerini müjdeleyen bir iş çıkmış.
Albüm, kendisiyle aynı adı taşıyan parçayla başlıyor, dinleyenini daha ilk parçadan dünyanın dışına çıkarıyor ve “nereyi seçersen seç, seni oraya götüreceğim” diyor. Yine de önceliği dünyanın doğal ve görece bozulmamış yerlerine veriyor. Kuzey, Güney, Akdeniz, Hint Okyanusu, Atlantik fark etmiyor. Buralardaki yapaylıktan uzak yaşamı ve National Geographic belgeseli estetiğindeki harikalığını insana tattırma peşinde sanki.
Albümü Temmuz ayında, Assos’ta baştan sona dinlemiştim. Tatil ve her şeyden uzakta olma deneyimi ve hissiyatını yoğunlaştırıcı bir etki yaratıp, beş günlük Assos kaçamağımdan haftalarca dinlenmiş ve yenilenmiş olarak dönmemi sağlamıştı. Özellikle Before the Sun, Strange Love ve Above All parçaları bu dinlenme ve yenilenme deneyimini çok yükseklere çıkarıyor. Daha dikkatli dinleyince, bu üç parçanın özelliğinin piyano ve yaylılar arasında sağlam bir denge oturtması olduğunu anlıyorum sanki. Özellikle Strange Love’da yaylıların en yüksek ve derinlikli performansını sergilediğini hissediyorum.
All at Once ve Shots parçalarını dinlediğimde ise terazinin orkestra tarafının ağır bastığını duyuyor gibiyim. Bu iki parça orkestranın biraz agresifleştiği, temponun yükseldiği, piyanonun biraz geri durduğu parçalar. Diyebilirim ki şahsi deneyimimde bu iki parça fazla yer kaplamadı, kulaklarımı ve zihnimi biraz yordu.
Laurance, neredeyse her parçanın sonlarına doğru, orkestranın arka planını oluşturduğu kısa sololar ile parçayı bir duraklamaya alıyor, parçanın havada süzülmesini sağlıyor, sonra da o parçanın ana fikrine geri dönüyor ve hem Laurance, hem de orkestra en yüksek perdelerinden çalıp parçayı bitiriyorlar.
Bill Laurance Bloom ile Franco Ambrosetti, Kerem Görsev, Thierry Maillard ve Iiro Rantala gibi yaylılar ile iş birliği yapıp ortaya caz ile klasik müziğin buluştuğu işler çıkaran müzisyenlerin arasına giriyor. Umuyorum ki bu sadece bir başlangıçtır ve devamı gelir.
■ Mert Çakırcalı’nın Dark Blue Notes’daki diğer yazıları
■ 2024 yılında çıkan diğer caz albümleri
■ Bill Laurence & The Untold Orchestra – Bloom Spotify
■
Bill Laurence & The Untold Orchestra – Bloom (ACT 2024)
Bloom: the opening, the harbinger of spring, the youthful and fresh state of life. Bloom is Bill Laurance’s first studio album with The Untold Orchestra. True to its name, it was released on ACT on April 26, 2024, in spring – at least in the northern hemisphere.
Bill Laurance and The Untold Orchestra previously performed together at the EFG London Jazz Festival in 2021. This concert was also recorded and released on YouTube and also as an album, heralding the possible collaborations between the two in the coming years.
The album starts with the song that shares its name, taking the listener out of the world from the very first song and saying, “wherever you choose, I will take you there.” Yet, it prioritizes the natural and relatively unspoiled parts of the world. It doesn’t matter if it’s the North, the South, the Mediterranean, the Indian Ocean or the Atlantic. It’s as if it’s trying to make people taste the natural life in these places and the wonder of the National Geographic documentary aesthetic.
I listened to the album from beginning to end in July in Assos. It created an intensifying effect on the experience and feeling of being on vacation and away from everything, and allowed me to return from my five-day Assos getaway feeling rested and renewed for weeks. Especially the tracks Before the Sun, Strange Love and Above All take this experience of rest and renewal to very high levels. When I listen more carefully, I understand that the characteristic of these three tracks is that they establish a solid balance between piano and strings. I feel that the strings display their highest and deepest performance especially in Strange Love.
When I listen to the songs All at Once and Shots, I feel like I hear the orchestra side of the scale being heavier. These two songs are the ones where the orchestra gets a bit aggressive, the tempo increases, and the piano takes a bit of a step back. I can say that in my personal experience, these two songs did not take up much space, they tired my ears and mind a bit.
Near the end of almost every piece, Laurance pauses the piece with short solos in which the orchestra forms the background, allowing the piece to float in the air, then returns to the main idea of that piece, and both Laurance and the orchestra play at their highest pitch to finish the piece.
With Bloom, Laurance joins the cluster of musicians such as Steve Kuhn, Franco Ambrosetti, Kerem Görsev, Thierry Maillard and Iiro Rantala who collaborate with string orchestras and create works that combine jazz and classical music. I hope this is just the beginning and that more will follow.
■■■
