Platon’un “Müziğin amacı, güzellik sevgisi değil de nedir?” sözü sık sık alıntılanır. Doğru ya “Devlet” kitabında ifade ettiği gibi “Müziğin insanı götüreceği yer, güzellik sevgisidir.” Tanıdığımız, aşina olduğumuz güzellikler de bizi her seferinde kendine hayran bırakmaya devam edebilir. Bu konuda itirazı olan yoktur sanırım. Uyumlu olmaktır bu hayranlığın en önemli unsuru. Uyumlu olana ve aşina olduğumuzu daha kolay severiz. Güzellik de bu sadelikte saklıdır. Güzellik ve sadeliğin birbirini çok iyi beslediği albümlerden biri Linus Eppinger’in Leaning In albümünde vücut buluyor.
Konservatuvar eğitimli genç bir caz müzisyeni olsam muhtemelen bende ilk albümümde risk almaktan uzak kalarak konfor alanımda, eğitimini aldığım yönde bir albüm kaydetmek isterdim. Amsterdam’da yaşayan Linus Eppinger ilk kaydında modern cazın öncül isimleri Jorge Rossy, Doug Weiss ve parlayan yıldız piyanist Nicolai Daneck ile güçlerini birleştiriyor. Leaning In 5 Haziran’da Fresh Sound New Talent Records ile yayımlandı.
Caz gitar geleneğinde ustalardan el almış, güzeli arayan Eppinger gibi genç gitarcıların eskittikleri penalar sayesinde gelecek nesiller caz müzikten keyif almaya devam edecek.
Albümde yer alan 8 parçadan 5 tanesinin bestecisi Eppinger, diğer 3 parça ise uyarlamalar. Albüm 14 ve 15 Haziran 2021 yılında Het Zonnehuis Amsterdam’da kaydedilmiş. Yapımcı koltuğunda ise Jordi Pujol yer alıyor.
Leaning In güzel bir albüm. Güzel kelimesinin hakkını verecek armonik zenginlikte, uyum ve zerafet içinde. Aşırılıktan, gereksiz risk almaktan uzak. Belki klişe birkaç ifadeyle düşünceli, duyarlı, samimi yada dinlediğinizde sizin olumluluk ifade edecek her ne sıfatınız varsa ona karşılık gelecek sakinlikte. İlk notadan son notaya kadar belirli bir güvende yolculuk ediyorsunuz. Bu yolculukta yanınızdaki güvenilir isimler sizi emniyette tutuyor. Eppinger’in bu albümdeki en büyük destekçilerinden Rossy’i çoğu kişi Brad Mehldau ile çalışmalarından anımsar ama yaşayan en değerli vibrafoncu grup liderlerinden biri olduğunu da unutmayalım. Rossy’i en son Jacob Bro’nun Uma Elmo uzunçalarında dinlemiştik. Bu albümle ilgili notlarıma göz attığımda “acelesi olmayan ama büyük bir derinliği olan albüm” şeklinde bir ifade kullanmışım Leaning In içinde benzeş bir ifade kullansam haksız olmam sanırım. Hatta daha çok tanıdık patikalarda yürüyen ve ahenkle swing eden bir kayıt olduğunu eklesem daha da yerinde olur. New York caz sahnesinde kendini pişiren Berlin’li Doug Weiss’i ise rahmetli Lee Konitz’le ve Chris Potter gibi Brian Blade gibi isimlerle birlikte çalışmalarıyla tanıyoruz. Albümün az bilinen ama büyük katkı sağlayan ismi ise Nicolai Daneck. Yol arkadaşlarınız güvenilir olduğunda lastiklerinizde yere sarsılmaz bir şekilde tutunuyor.
Caz gitar geleneğinde ustalardan el almış, güzeli arayan Eppinger gibi genç gitarcıların eskittikleri penalar sayesinde gelecek nesiller caz müzikten keyif almaya devam edecek. Bu arada ufak bir not bu proje Sena Performers ve Ministerium für Wissenschaft, Forschung und Kunst Baden-Württemberg tarafından destekleniyor. Bu albümde akıllara durgunluk veren fikirler, ağızları açıkta bırakan şovlu icralar yok. Hatta gereksiz nota israfı da yok. İnandığı yolda yürümek için cesaret göstermiş, sıcakkanlı, cömert ve eğlenceli bir genç gitaristin yol arkadaşı olarak kendine destek olacak kurumlara ve kişilere ulaşma konusunda başarısı ve takdir edilmesi gereken ilk hikâyesi var.
