Beck’s Big Band’in kurucusu ve aranjörü, multi-enstrumantalist ve çok yönlü usta müzisyenimiz Aycan Teztel yeni bestesi Dreaming of Jaco‘yu birkaç gün önce yayımladı. Teztel, kendisinden çok şey öğrenebileceğiniz biri. Victor Wooten hakkındaki yazımda belirttiğim gibi, müzik kendimizi ifade etmemize aracı olan çok renkli bir dil. Müzikte bir enstrümanı gerektirdiği gibi çalmanın kaygısından çok, hislerimizi nasıl ifade edebileceğimiz derdimiz olmalı. Bu bestenin yolculuğu da bu satırları haklı çıkarır nitelikte.
Dreaming of Jaco bestesinin icrasında piyano ve bas gitarı üstlenmiş Aycan Teztel, davulda Volkan Öktem’in, tenor ve alto saksafonda Batu Şallıel’in eşliğiyle zihnimizde uzun bir süre yankılanacak bir işe imza attı. Teklinin miks ve mastering süreci, caz ve modern müzik sahnesinin en yetenekli isimlerinden olan Genco Arı’nın imzasını taşıyor.
Beste, Aycan Teztel’in ‘80’li yıllarda Weather Report grubunun konserinden ilham aldığı ve (kendisinin de söylemine göre) grubun basçısı olan Jaco Pastorious’u yıllar sonra rüyasında görmesiyle hayata geçen bir beste — geçmişle şimdi arasında kurulan duyusal bir bağ. Weather Report grubuna ait geçtiğimiz haftalarda oldukça açıklayıcı bir yazı yazmıştım, hemen ardından böyle bir parçayla baş başa kalmak benim için tatlı bir tesadüftü. Jaco Pastorious, armonik zekasıyla bas gitarın sınırlarını yıkmış bir müzisyendi; ama belki de onu bu kadar gerçek yapan şey, notalarına sinen ruhuydu. Aycan Teztel’in ona adadığı bu beste, yalnızca müzikal bir selam değil, bir sanatçının başka bir sanatçıyı bilinçdışında yaşatmasının en güzel örneklerinden biri ayrıca.
“Aycan Teztel’in müziği, cazın özgürlüğüyle klasik disiplinin kusursuz bir birleşimi”
Kendine has bir şey üretmenin en keyifli noktası da o şeyle herhangi bir anda karşılaşabilme ihtimalimiz. Yalnızca bir rüya, unutulmaz eserlerin ve fikirlerin en önemli tohumu olabiliyor. Bir rüya aynı zamanda zihnin kendi içinde kurduğu bir kompozisyon gibidir. Müzik de tıpkı rüyalar gibi, bilinçdışının kendini ifade ettiği en saf alanlardan biri. Aycan Teztel’in zihninde yıllar boyunca yankılanan bir konserin, bir rüya aracılığıyla tekrar canlanması ve bunun yeni bir beste olarak hayat bulması, müziğin yalnızca teknik bir beceri değil, aynı zamanda içsel imgelerle beslenen bir anlatı olduğunu kanıtlıyor aslında.
Bu besteyi dinlediğinizde siz de bana hak vereceksiniz ki, Aycan Teztel’in müziği, cazın özgürlüğüyle klasik disiplinin kusursuz bir birleşimi gibi. Bir rüyanın içinde süzülen bu melodiler kendi başımıza deneyimlememiz gereken bir dans gösterisi adeta… Bunca renkli notaların arasında nasıl hissedeceğiniz benim için bir merak konusu — ama bir şey kesin, teslim olmaya cesaret etmeniz sizi özgürleştirecek. Keyifli dinlemeler!
■ Tuba İldeş’in Dark Blue Notes’daki diğer yazıları
■ Dark Blue Notes’da Vitrin
■ Aycan Teztel resmi web sitesi
